Europe should support Greece

The following article was published in The Guardian Weekly (05.02.10) by Joseph Stiglitz

Don’t leave Greece to die

Greece has been condemned by European officialdom for its huge deficits. “No government or state can expect from us any special treatment”, comes the warning Jean-Claude Trichet, president of the European Central Bank. But Trichet failed to note there had been a double standard: one for the large and powerful countries , another for the smaller and less powerful. Of course , Trichet may claim there is difference between what Greece and the many other countries that have brokent the limits have done.  Greece’s large deficit has implications for the future of the citizens of Greece, but not for the stability of the euro-unlike a similarly large deficit on the part of one of the larger countries.

A large  part of Greece’s deficit is the result of the global recession.  Unfortunately, European leaders have compounded Greece’s problems. ……..

Instead, they should have welcomed the efforts of Greece’s new government. At least it has come clean about the dishonest accounting of its predecessors…… But Greece’s new prime minister George Papandreou, has always stood for transparent government.  Europe should be coming to the assistance of this kind of leader, not making his life more difficult.

Greece is among the poorest of the European family. Part of the basis of the success of the European project is a sense of social solidarity,  which entails coming to the assistance of those who are less fortunate. ………

Economic downturns often affect those in the periphery much worse – they are victims of their neighbours failures………….

For the sake of European solidarity and democracy, Europe should support Papandreou’s effort in every way it can, not turn its back on the people of Greece who must be convinced that supporting the government’s austerity measures is in everyone’s best Interest.

Υ.Γ H εφημερίδα Γκάρντιαν είναι πάντα  πιο φιλική (λόγω ιδεολογίας) στους κατατρεγμένους αυτού του κόσμου.

P.S. Αt the end of the day, we didn’t kill people but  rather ‘money’    ;)

UPDATES  : An epic task for Greece by Matina Stevis at http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2010/feb/08/greece-george-papandreou-austerity

Sartorial London

“If Paris was the capital of the 19th century and New York of the 20th, London is shaping up to be the capital of the 21st century” New York magazine. I believe so! London is very vibrant and multicultural city. Strolling around London is quite an eventful affair.

Let’s get married in lilac along the Thames !

The elegance has no age. Her shoes had a splash of red as well….

No idea what he is doing with the mirror outside Selfridges?

Cheese!

Competition among the world’s best

I found some interesting ideas in Chrystia Freeland’s article about globalization and plutocracy. The following is an extract from the article.

“The big challenge of this new decade will be coping with the emergence of a global plutocracy -the hyper-educated, internationally minded  meritocrats who have been the chief beneficiaries of globalisation and the technological revolution……..

The rise of the plutocracy is an unexpected and still largely unnoticed consequency of the powerful political and economic changes shaping this century. These revolutions-the collapse of communism, the spread of of economic globalisation and the impact of  of the internet and mass computing- were, after all, about breaking barriers. The Berlin Wall fell;trade restrictions were eased; technology made information and communication free.Older, established institutions-ranging from the music business to traditional media and Detroit carmakers found themselves outmanoeuvred and out-priced by entrepreneurs in Silicon Valley, Mumbai and Shanghai…..,,,,,,,

We live in an age of unprecedented opportunity for the smartest, most persistent and most cunning among us and incredibly today’s rags-to-riches stories are emerging not just from Harvard dorm rooms, but also from the software centres of Bangalore and the oil fields of Siberia. …………………

Both globalisation and technology have had a punishing impact on those without the intellect, luck or chutzpah to  profit from them……..

We live in an age of uprecedented openness -of ideas, of people, of trade . But for the middle class, these opportunities have been largely theoretical: in America social mobility has actually declined…………….”

p.s Chrystia  Freeland  is US’ managing editor of FT . You can find the full article  in the FT (right column) but it is not free!

p.s. Η πάλη των τάξεων είναι συσίφια  υπόθεση

p.s Οι φωτογραφίες είναι άσχετες και είναι από το  Abu Dhabi Art Fair 2009.

photos : Abu Dhabi Art Fair 2009

Christmas continues in ‘ The Fast Lane’

Tyler Brule is editor in chief of Monocle Magazine and has a column with the title ‘The Fast Lane’ in the FT. The following is an extract from his column.

“… too much long-haul travel and a fondness for White Christmases put a stop to the Australian phase a few years ago’.Now I look forward to being in the mountains with everything I need either within arm’s reach of the sofa or, at most, a five-minute walk away.

The arrival drill up in St. Moritz is usually  the same: a speedy walk from the station to the flat, where bags are dropped and we dash down to the supermarket to fill the fridge and debate over which is the most handsome and fragrant tree.

Back at the flat, my mom will find decorations and I’ll work on the Christmas soundtrack. Then the Kitchen will come to life as mom figures out what needs to be baked and Mats works out a breakfast/lunch/dinner  strategy for the next few weeks. While I start rearranging the coffee table with reading matter for those mornings and afternoons that won’t be spent on the slope, my mom decorates the tree and I’ll either make coffee or suggest a round of champagne.

As the little  conifer comes to life  with amber lights and golden baubles, I’ll daydream about the things I’d like for Christmas-some under the tree, some elsewhere ….. ‘

p.s For long time I thought that his column is a parody but  it’s really  ’what you see is what you get’    

p.s This is a lifestyle guru for you

Happy New Year  !  Kαλη Χρονιά σε όλους σας !

Christmas in Abu Dhabi

And the Christmas season starts on the beach with our swimming suits.

At the British Embassy, the Christmas Carols were accompanied with snow. I had no doubts about the fact  when the British Ambassador said to the children to go outside (to the gardens of the British Embassy) to see the snowfall. If  in the past they were able to rule the world why not these days to create snow in the desert with the help of the petropounds?  It was a nicely organized event where the Ambassador was in full spirit giving commands to his guests to sing  the Christmas Carols

At the Greek Embassy  the personal  initiative worked wonders,  the teacher Ioanna organized the Christmas show with the children who attend the Greek school which is hosted in the premises of the Greek Embassy. It was lovely evening seeing all the bilingual children to recite their poems with  perfect Greek . The hardworking teacher Ioanna is a gem and we are lucky to have her to teach our children.

Abu Dhabi 38 years of fireworks

Πρίν λίγες μέρες τα e-mail και τα sms έπεφταν βροχή με το ίδιο μύνημα ‘τι έγινε είστε καλά? Από την μια πλευρά δεν καταλάβαινα αλήθεια αυτό το ξαφνικό ενδιαφέρον φίλων και γνωστών για την φυσική μου κατάσταση την συγκεκριμένη χρονική περίοδο και από την άλλη, χάρηκα με το ενδιαφέρον τους. Σκεφτόμουν ‘φαίνεται πάντα με είχαν κάπου στην σκέψη τους και ποιός ξέρει θα βρέθηκαν όλοι μαζί σε γιόγκα σύναξη με αποτέλεσμα να στείλουν μαζικά e-mail και sms αποφεύγοντας φυσικά την ‘ακριβή’ τηλεφωνική συνομιλία. Το μυστήριο λύθηκε όταν η θεία Ευταλία η ‘ελευθερώτρια’ που δεν την νοιάζει το χρήμα όταν πρόκειται να σκορπίσει το ‘καλό’ με πήρε τηλέφωνο λέγοντας μου να γυρίσουμε πίσω στην Ελλάδα και να μοιραστούμε όλοι μαζί αυτά που έχει και δεν έχει. Πάλι δεν καταλάβαινα τι εννοούσε και την ρώτησα λεπτομέρειες. Η θεία Ευταλία μου είπε
-μαθαμε για το Nτουμπάι (η φωνή της είχε το ίδιο τόνο όταν ακριβώς έλεγε ότι κάποιος είχε καρκίνο-το ξορκισμένο- απότομα και συνωμοτικά)
-τι μάθατε ρε θεία την ρώτησα και η περιεργειά μου είχε κορυφωθεί
-την οικονομική κρίση
Με την απάντηση της ηρέμησα από το άγχος που με είχε κυριεύσει με την ιδέα ότι ίσως δεν γνωρίζω κάτι που άλλοι ξέρουν για μένα. Γιατί πάντα, και δεν ξέρω πως τα καταφέρνουν, οι Ελληνες συγγενείς και φίλοι μαθαίνουν πρώτοι τα νέα και κάτι παραπάνω από αυτά. Είμαι σίγουρη πια ότι είναι με τη βούλα το έθνος των δημοσιογράφων και ρεπόρτερ. Την καθησύχασα λέγοντας της ότι όλα είναι καλά στο Abu Dhabi και δεν θα χρειαστεί να μοιραστούμε το χριστοψωμό της, προς το παρόν. Ακόμα της είπα ό,τι θα της στείλω τις παρακάτω φωτογραφίες με τα πυροτεχνήματα για την γιορτή της συμπλήρωσης των 38 χρόνων των Εμιράτων σαν κράτος.

Abu Dhabi celebrating its national day (38 years country) with fireworks

In the morning the bases for the spectacular fireworks

Υ.Γ απάντησα στα e-mail και sms ‘είμαστε καλά το ίδιο επιθυμούμε και για σας’.

From Rugs to Hobbies

(pic aboveTabriz rugs -a region in Persia 125 miles west to Caspian Sea-are among the finest carpets in the world)

Lately I had an urgency to find  a hobby. Something which is more autistic and self indulging than blogging and  the rest of the internet social activities. The reason was that  in the latter there is a certain communication traffic which is not ideal when somebody wants to concentrate to himself. One idea was trying to taste  different kinds of  chocolates  but again there was a serious obstacle with the name ‘vanity’ which didn’t allow me to give in.  But as I always do when I am stuck, I was looking around me for ideas and soon the inspiration struck. Living in the Middle East  it was not difficult   for the resurrection of an old love, the handmade rugs.  I was so proud that I found such a serious, exotic and  well respected hobby that I had to make it known to you, as well as to reveal some  secrets how to distinguish a good handmade rug.. It’s been a while now that I am into serious internet researching, strolling around rugs ’shouks ‘markets in the Middle East and buying books about them.  Occasionally I have to say, I indulge myself  by buying few pieces when the prices and my budget permit it.

At the beginning  it was  difficult to distinguish which is good quality and the real retail value of a rug. But soon I realized that learning to analyze and evaluate is an art in itself and a complex subject. Moreover I found out that  prices keep changing because of political, economic and social forces throughout the world as well as there really isn’t any precise formula to judge the ‘quality’ of a rug.

Listening to people who  were  rug’s connoiseur and searching on the internet I found  some criteria which give definite indications as to whether a rug  is of high quality, poor quality or somewhere in between. Here you are then some of the criteria.

1) Knots per square inch. The first and the most reliable criteria of the rug’s quality

729 or above is quite hard to find in the market

210-288 is the average  and still a very good quality rug

0-90 is the poorest quality

You only need to check the backside of a rug to see if it’s tightly knitted or not. You can count the number of knots in  a horizontal running inch (around 3 cm)A rug, twisted in a shape of number 8 or Turkey way, is always intricate and durable.

2 Materials used

a)Silk pile on silk warp is the best

b)Fine lamb’s wool on a silk warp or a fine cotton warp

Again regular wool on cotton wrap is  a good rug.

3) Design

Oriental rugs are handmade and therefore their designs are often legitimately less uniform than those of machine-made rugs. For example, a row of matching flowers need not to be identical.

The best rugs are the rugs with the following details

1) Minutely detailed, small curvilinear pattern differently detailed throughout the pattern, which may either be abstract or representational and almost the entire background is covered by design

2)Minutely detailed rectilinear designs that cover almost all of the background. Or finely detailed curvilinear allover, medallion, representational, abstract or floral designs

Simple, geometric designs such as typical Afghans or elaborately detailed hand-embossed, patterned rugs such as modern Chinese rugs are the lowest value.

(Pic above: Isfahan rugs are often regarded as some of the finer Oriental Rugs woven in Iran)

(Pic below: Tabriz rug)

4) Colors

The more colours combined together better the value of the rug  for example nine or more distinct colour tones, blended so that no single colour jumps out.

Rug should use colour in combination that seem unlikely to work, yet do some amazingly well. Colour may have ‘jewel’ effect, conveying a subtle overall glow or have the quality of colour used in impressionist paintings

5) Age

The age gives a value to the rug.

starting from 100 years and older the most expensive

6) Condition

The condition is measured as :  no  holes, worn spots, patches or traceable repairs of any kind. Pile length should be ‘as new’. Fringes and borders are all present and correct and the rug is clean.

(Pic below, Bokhara carpet :Some experts state there actually is no such thing as a “Bokhara” rug, but they have been labeled as such in attribution to the area in which they were most highly exchanged in.  “Bokhara” however, is a solid search term for those of whom wish to find more commercially available rugs at a lower price point.

Tips

1. To make sure a silk rug is really silk, take a little piece and burn it. If it leaves a little stem, it is silk, if it disintegrates, it is rayon. The most common way to present rayon in the rug industry is “artificial silk“, or worse “art silk”, in either case, it is not silk. A lot of Silk rugs from India, China, and Pakistan are not real silk so make sure you know what you are buying.

2. In the handmade rugs each color will be evenly scattered in another color. On the sunny side, colors will be lighter or vice versa. These are what a machine can never do. A machine made rugs cannot display ten colors at most or a gradual change of color for the same pattern.

The Pazyryk carpet :the oldest carpet

Left pic is a  copy of the original Pazyryk carpet which I found in a local shop in Abu Dhabi around 7000 euro.

The Pazyryk Carpet, the oldest surviving carpet in the world, 5th century BC.In a unique archaeological excavation in 1949, the exceptional Pazyryk carpet was discovered among the ices of Pazyryk Valley, in Altai Mountains in Siberia. The carpet was found in the grave of a Scythian prince. Radiocarbon testing indicated that the Pazyryk carpet was woven in the 5th century BC. The advanced weaving technique used in the Pazyryk carpet indicates a long history of evolution and experience in this art and it must be woven in Persia and by trade was found in Siberia.

(Pic left )Highest price paid for a rug . $4.450.00 in an auction at Christie’s in 2008

it is  silk  isfahan rug
Central Persia, Circa 1600
(231 cm. x 170 cm.)

What contributed to this highest price is

1.Condition: fully intact with little end loss

2.High Quality: Numerous colors used, outstanding knot density, high overall craftsmanship made of pure silk.

3.Age: Very old example

4.History: Important Lineage, previously owned by Doris Duke: one of the most discriminating collectors of Oriental Rugs and Carpets.

Architects having fun in Abu Dhabi

A perfect circle at the water’s edge, Aldar’s new headquarters 

Hyatt at Capital Gate, which will not only be Hyatt’s first Abu Dhabi hotel but will also hold a place in the Guinness Book of World Records. Oddly positioned as the “World’s Most Inclined Tower,” it will lean four times as far as the Leaning Tower of Pisa. It won’t simply inch further than Pisa, but will blow it out of the water by leaning a heavy 18 degrees to Pisa’s measly 4

Abu Dhabi Investment Authority

Marina Mall shopping centerDon’t know

Art that catches people by surprise

The Saatchi Gallery is my favourite gallery because I love modern art   and suspense. The Gallery’s exhibitions undoubtedly  catch the visitors attention and create a real sense of surprise by stepping into each of its rooms. The entrance is free and  located in the Sloane Square, London.

Η Saatchi Gallery είναι πρώτη στη λίστα  προτίμησης  μου από όλες τις γκαλερί  ή τα  μουσεία στο Λονδίνο. Ο λόγος είναι απλός, μου αρέσει η μοντέρνα τέχνη και το σασπένς και αυτή η γκαλερί τα έχει σε αφθονία και τα δύο. Η είσοδος είναι ελεύθερη και βρίσκεται στη Sloane Square στο Λονδίνο

Peter Coffin (spiral Staircase) strips the staircase of its function, turning a thing which is normally engaged with physicality into a dizzying conceptual game

Guerra de la Paz : Beneath the fringes of the hulking mass can be seen the feet of nine people supporting the load, a testimony to the strength and value of the community.
Matt Johnson The pianist : his giant origami masterpiece is made from one 50 foot piece of tarp folded into the shape of concern piano and player

Rachel Harrison’s Glamour Wig plays sculptural dress up by combining abstract forms and color with manfufactured readymade products.

The owner Charles Saatchi is a master at finding  talents like Tracey Emin, Damien Hirst and many others . His famous cliche is ““I don’t know much about art but I know what I like’.!! So far  he is doing well following his instinct …

O ιδιοκτήτης Charles Saatchi είναι πράγματι μαέστρος στο να ξετρυπώνει ταλέντα όπως η Tracey Emin και ο Ντάμιεν Χίρστ και πολλούς άλλους. Το περίφημο κλισέ του είναι “Δεν ξέρω πολλά από τέχνη αλλά ξέρω τι μου αρέσει”!! Kαι μέχρι τώρα τα έχει καταφέρει καλά ακολουθώντας το ένστικτό του …

p.s  More about the gallery you can find in the side bar under Take a glance at : Saatchi Gallery

Πάμε Πλατεία ; Sloane Square London

Η Πλατεία και κάθε πλατεία από το καιρό εκείνο δηλαδή (π.Ι.)προ Ιντερνετ,  ήταν και είναι ακριβώς ο χώρος   όπου εξασκείται επιτυχώς όλη η ανθρώπινη ματαιοδοξία. Εξοπλισμένοι όλοι και με όλα τα αξεσουάρ της φιγούρας , κάνουν την περαντζάδα τους γύρω από την πλατεία για να  επιβεβαίωσουν, μέσα από τη ματιά των ‘αλλων’, την δική τους ύπαρξη σε αυτό τον πλανήτη. Τώρα εμείς οι διαδικτυωμένοι το έχουμε λύσει το πρόβλημα της πλατείας με με τα blog , το Facebook, to twitter κλπ..  Διαλέγουμε επιμελώς τις φωτογραφίες που θα ποστάρουμε (εχω αλλάξει τρείς φωτογραφίες και ακόμα δεν είμαι ικανοποιημένη, μου φαίνεται θα βάλω καμμιά ηθοποιό που μου αρέσει και θα τελειώσει η ιστορία και αστην να υπάρχει αυτή για μένα).  Αραδιάζουμε λοιπόν τις καλύτερες  φωτογραφίες μας  και τα κατεβατά  μας με το που πήγαμε, τι κάναμε κλπ…

Ετσι  και εγώ, αλλη μια φορά θα σας πω ότι βρέθηκa στο Λονδίνο  για μερικές ημέρες  και ειδικά κοντά σε πλατεία ονόματι Sloane square. Αυτή η Λονδρέζικη πλατεία βρίσκεται ακριβώς στα σύνορας μιας από  τις πιο αριστοκρατικές και ακριβές περιοχες του Λονδίνου  Belgravia ,  και βέβαια δεν έχει να κάνει τίποτε με το Κολωνάκι, τελεία και παύλα, και μην αρχίσετε σαν τη θεία μου την Ευταλία  λέγοντας μου ‘καλά έχουμε και εμείς πλατεία’ γιατί δεν έχουμε… Οχι γιατί η Sloane square είναι ομορφότερη , που θα μπορούσε βέβαια,αν δεν είχε φάτσα κάρτα  εκείνο το πολυκατάστημα του  ’Peter Jones στο οποίο μπορεί να βρεί κανείς ότι καλό Αγγλικό προιόν τραβάει η ψυχή του και σε λογική τιμή.  Αλλά γιατί σε αυτή την πλατεία κυκλοφορεί  ολη η διεθνή αλαζονία  και όχι μόνο εισαγώμενη Ελληνική. Μαζί με τους   Sloane Rangers , όπως λένε τους γηγενείς νέους της πλατείας, τζιτζικάτοι με τα  κόκκινα παντελόνια τους και τα κορίτσια με τις τσάντες κάθε μάρκας και χρώματος, περιτρυγίριζα   και εγώ γύρω από την περιοχή  για business, αυτό το τελευταίο ετσι το λέω έτσι, γιατι το έχω ακούσει και μου αρέσει και κάνει αρκετό εφέ. Είδα  πολλούς και άκουσα πολλά όπως  παραδείγματος χάρη, Ελληνίδες οι οποίες με σνόμπαραν γιατί τις διέκοπτα από το ‘ψωνίζειν’ λέγοντας τους ‘τι ωραία  είναι να ακούω Ελληνικά’ λες και είχαν καμμιά  σκασίλα . Αυτές ήταν βουτηγμένες μέσα στο μέλι της αγοράς, εγώ τους μάρανα με τα κλισέ μου και τις ελληνικούρες μου. Εκτός από Ελληνίδες είδα ή νομιζα ότι είδα διάσημους σαν την Νταιάνα Ριγκ (θυμάστε το κορίτσι λάστιχο στους Εκδικητές;)  η οποία τώρα είναι μια σιτεμένη όμορφή κυρία, αλλά και πάλι δεν είμαι σίγουρη γιατί ήμουν λίγο θολωμένη και με τις δικές μου δουλειές και ντρεπόμουν να βγάλω την κάμερα για να μελετήσω και να εξετάσω τις φωτογραφίες αργότερα, όταν θα είχα ηρεμήσει από τις δικές μου σκοτούρες.  Αλλά κατάφερα να βγάλω όλα τα ακίνητα που περνούσα και δεν  θα έφερναν καμμία αντίρρηση με την εμφάνιση της κάμερας μου.

Μέρος της Πλατείας με τους Sloane Rangers και τα κοκκινα παντελόνια

Το πολύ κατάστημα αρωμάτων  Jo Malone που εδώ και μερικά χρόνια το έχει πάρει η Estee Lauder και 26 Νοεμβρίου έχει εγκαίνια και όποιος περάσει εκείνη την ημέρα με είκοσι λίρες παίρνει και ένα καλαθάκι δώρο με όλα τα αρωματικά  δίπλα στο Μοντ Μπλανκ για πένες που άν έχετε καμμία από αυτές αν σας πιάνουν τα νεύρα σας μην την καρφώσετε πουθενά ,ρίξετε την σε κανένα μαξιλαράκι επάνω να ξεδώσετε και να μην κοστίσει ο κούκος αήδονι.

Το μαγαζί με τις τσάντες της Λουλου Γκίνες στο οποίο δύο κορίτσια Sloanes ψώνιζαν  τσάντες λέγοντας η μία στην αλλη ‘αλήθεια την χρειαζόμουν αυτή την τσάντα’ λές και ηταν παυσίπονο για τον πονοκέφαλο.
Καπέλλα για κοινωνικές περιπτώσεις όπως γάμοι, βαφτίσια και χαπενινγκς

Η μπουτικ Μολοχ  για ‘country style’ όταν πηγαίνουν στα Cotswolds το Σαββατοκύριακο, παίρνουν και τη σημαία μαζί τους. Η δεύτερη μπουτικ βρίσκετα στο χωριό του Charles στο Τetbury του Clousteshire
Eμένα όμως αυτά που μου πήραν την καρδιά ήταν τα ανθοπωλεία με τα λουλούδια…Και πήρα και εγώ τα μαξιλαράκια μου (βλεπετε κάτω) έτσι  για το καλό, όπως θα έλεγε και η θεια Margaret.  

Και τέλος ζήτω τα blog, Facebook και όλα  τ’αλλα  εργαλεία του διαδικτύου που μας γλύτωσαν από το πήγαινε έλα της Πλατείας

p.s Forthcoming the English translation, too busy lately