Documenta14 : Small is beautiful

My last visit  in one of the small venue of Documenta14 in Kassel was a big surprise and I think one of the best. The top apartment of a building  right in the center of  Friedrichsplatz has been transformed as a venue for the single exhibition of a Greek artist Apostolos Georgiou (1952, Thessaloniki, Greece).  His artwork is very human centric and all of his paintings are untitled. He leaves the viewers to make their interpretations as it should be.IMG_8312

 

IMG_8330

IMG_8321IMG_8320IMG_8334

IMG_8351

*Apostolos Georgiou studied Architecture at Hoschshule fur Angewandte Kunst, Vienna and Art at the Accademia di Belle Arti, Florence.

 

 

Advertisements

3 Artworks in 3 Venues, Athens #Documenta 14

IMG_5186

National Museum of Contemporary Art, Syngrou Avenue,  Athens

IMG_5169

Cecilia Vicuna, Quipu Womb (The story of the Red Thread, Athens) (2017) Dyed Wool

This monumental, immersive poem in space exemplified the merging of Cecilia Vicuna’s material instincts as a visual artist with the visceral lyricism of her writing.

She presents a “quipped”, paying homage to the ancient, pre-Columbian art of the quipu – a form of writing involving intricate knotting patterns. This particular quipu consists of giant strands of untreated wool, which have been sources from a local Greek provider and dyed a startling crimson red of honour of a syncretic religious tradition that-via the umbilical cord of menstrual symbolism-connects an Andean mother goddesses with the maritime mythologies of ancient Greece

IMG_5250

Benaki Museum, Pireos street, Athens

IMG_5304

IMG_5302

Sergio Zevallos :A war Machine. First Part: Fluid  Mechanics (2017).

Polystyrene sheets intervened with pigment graphite and shellac, polystyrene, acrylic, glass, plastic, metal, pigment, graphite, shellac, prints and organic materials and wooden frame

IMG_5319

Athens Conservatoire, Rigillis Street, Athens

IMG_5362

Pelagie Gbaguidi : The Missing Link, Dicolonisation Education by Mrs Smiling Stones (2017)

Schools desks, photographs, glassine paper sheets, drawings with colored pencil, microphone stand, earth and lipstick on paper, digital video.

Photographs by Dr. Peter Magubane

How might education contribute to purge from consciousness that the rest no under-bid but that the birth of a life is a value in itself. That every human has a right to a cradle.

Documenta 14: Εναρκτήριο Πρόγραμμα

    slide11     Εναρκτήριο πρόγραμμα της documenta 14

 

Η έκθεση της documenta 14 εγκαινιάζεται στην Αθήνα στις 8 Απριλίου. Σε ολόκληρη την πόλη, σε περισσότερα από 40 διαφορετικά δημόσια ιδρύματα, σε πλατείες, κινηματογράφους, πανεπιστημιακούς χώρους και βιβλιοθήκες, περισσότεροι από 160 καλλιτέχνες απ’ όλο τον κόσμο παρουσιάζουν τα νέα έργα τους για την documenta 14.

Οι κυριότεροι εκθεσιακοί χώροι θα είναι ανοιχτοί από Τρίτη έως Κυριακή, 11 π.μ.-9 μ.μ., και την Πέμπτη 11 π.μ.-11 μ.μ. Παρακαλούμε συμβουλευτείτε τον ιστότοπο της documenta 14 σχετικά με τις ώρες και μέρες λειτουργίας κατά τη διάρκεια του Πάσχα, καθώς και για πληροφορίες για τα εισιτήρια.

Έχουμε τη χαρά να σας γνωστοποιήσουμε το πρόγραμμα της εναρκτήριας εβδομάδας και σας προσκαλούμε θερμά να παραστείτε στις εκδηλώσεις. Παρακαλούμε τα ΜΜΕ να τις δημοσιοποιήσουν έγκαιρα ώστε να πληροφορήσουν το κοινό. Παρακαλούμε σημειώστε επίσης ότι σε κάποιες εκδηλώσεις η χωρητικότητα είναι περιορισμένη.

Πληροφοριακό υλικό σχετικά με την documenta 14 καθώς επίσης το καθημερινό πρόγραμμα εκδηλώσεων διατίθενται στο Κέντρο Τύπου και Πληροφοριών στην οδό Μουρούζη 16, 10674 Αθήνα, και μέσω της εφημερίδας της documenta 14, με τίτλο Public Paper, που θα διατίθεται δωρεάν σε όλους τους εκθεσιακούς χώρους.
8 Απριλίου 2017
Επίσημα εγκαίνια της documenta 14

Nikhil Chopra
Drawing a Line through Landscape, περφόρμανς, Αρχιμήδους 15 (Μοσχάτο), σε εξέλιξη

Γιάννης Χρήστου
Epicycle, 1968-2017, προσαρμογή για πραγματοποίηση από τον Rupert Huber, Ωδείο Αθηνών (ΩA.2) και όλοι οι υπόλοιποι χώροι, 11 π.μ.-9 μ.μ.

Nevin Aladağ
Music Room (Athens), περφόρμανς, Ωδείο Αθηνών (ΩA.4), 11 π.μ. και 5 μ.μ.

Sanja Iveković
Monument to Revolution, συλλογικό προφορικό κείμενο, Πλατεία Αυδή, 11 π.μ.-9 μ.μ.

Marie Cool Fabio Balducci
Μόνιμη εγκατάσταση κατά τη διάρκεια της ημέρας με καθημερινές δράσεις όταν ο ήλιος εισέρχεται στον εκθεσιακό χώρο, ενεργοποίηση: Florent Frizet, ΕΜΣΤ–Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (4ος όροφος), 11 π.μ.-1 μ.μ.

Prinz Gholam
My Sweet Country, περφόρμανς, Ναός Ολυμπίου Διός, 11 π.μ.-1 μ.μ., 6 €, μειωμένο 3 €

Guillermo Galindo
Original Composition from the Series Exit/έξοδος, Μουσική περφόρμανς, Ωδείο Αθηνών (ΩA.4), 12 μ.μ.

Collective Exhibition for a Single Body
Περφόρμανς χορού, Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά, 12-2:30 μ.μ., μειωμένο 2 €

Φοιτητές Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών
Ανοιχτά στούντιο, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ)—Οδός Πειραιώς, 12-8 μ.μ.

Rasheed Araeen
Shamiyaana–Food for Thought: Thought for Change, μαγείρεμα και γεύμα, Πλατεία Κοτζιά, 1-2:30 και 3-4:30 μ.μ.

Gilles Aubry & Robert Millis, Every Time A Ear di Soun, Ραδιοφωνικό Πρόγραμμα της documenta 14
The Gramophone Effect, Cannibal Radio, SW 15560 kHz σε όλο τον κόσμο ή στο www.documenta14.de, 1 μ.μ.

Annie Vigier & Franck Apertet (les gens d’Uterpan)
Géographie-Athènes (Geography-Athens), περφόρμανς, ΕΜΣΤ–Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (4ος όροφος), 2 μ.μ.-9 μ.μ.

Joar Nango
European Everything, περφόρμανς, Ωδείο Αθηνών (κήπος), 2 μ.μ., 4 μ.μ. και 7 μ.μ.

Pope.L
Whispering Campaign (2016-17), περφόρμανς, πέντε έως έξι δημόσιοι χώροι, 2-7 μ.μ.

Narimane Mari
Le Fort des Fous, προεπισκόπηση, ΕΜΣΤ–Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (αμφιθέατρο), 3 μ.μ.

Marta Minujín
Payment of Greek Debt to Germany with Olives and Art, περφόρμανς, ΕΜΣΤ–Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (είσοδος), 4 μ.μ.

Γεωργία Σαγρή
Dynamis (Askese–on Empathy), εργαστήριο, Πάρκο Ελευθερίας, Κέντρο Τεχνών Δήμου Αθηναίων, 5-10 μ.μ.

Alvin Lucier
I Am Sitting in a Room, μουσική περφόρμανς, Ωδείο Αθηνών (ΩA.4), 6 μ.μ.

Beth Stephens & Annie Sprinkle
Cuddling Athens, περφόρμανς, ΕΜΣΤ–Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, 6 μ.μ.

Aki Onda, Every Time A Ear di Soun, Ραδιοφωνικό Πρόγραμμα της documenta 14
Nam June’s Spirit Was Talking To Me, Paranoise Radio, SW 15560 kHz σε όλο τον κόσμο ή στο www.documenta14.de, 6 μ.μ.

Anton Kats
Giant Steps, περφόρμανς, περίπτερο στου Ψυρρή, 6:30 μ.μ.

Manthia Diawara
An Opera of the World, προεπισκόπηση, αμφιθέατρο ΕΜΣΤ–Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, 7 μ.μ.

Mattin μαζί με τους Δάφνη Κραζούδη, Δανάη Λιοδάκη, Ιωάννη Σαρρή και Ελένη Ζερβού
Social Dissonance, περφόρμανς, Ωδείο Αθηνών (ΩA.3), 7 μ.μ.

Kettly Noël
Zombification, περφόρμανς και σκηνογραφική εγκατάσταση, Ωδείο Αθηνών (ΩA.1), 8 μ.μ.

Αλεξάνδρα Μπαχτσετζή
Private Song, περφόρμανς, Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, 8:30 μ.μ., 10 €, εισιτήρια

Ross Birrell και David Harding, The Athens State Orchestra, Syrian Expat Philharmonic Orchestra (SEPO)
Henryk Górecki, Symphony No. 3, Op. 36, Symphony of Sorrowful Song, μουσική περφόρμανς, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, 8:30 μ.μ., εισιτήρια
H μουσική εκδήλωση είναι συμπαραγωγή της documenta 14, της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών και του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Μέρος των εσόδων θα διατεθεί στην πρωτοβουλία «Ροζ Κουτί» της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών για παιδιά προσφύγων καθώς και στα προγράμματα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα για πρόσφυγες εντός και εκτός Ελλάδας.
9 Απριλίου 2017

Nikhil Chopra
Drawing a Line through Landscape, περφόρμανς, Αρχιμήδους 15 (Μοσχάτο), σε εξέλιξη μέχρι τις 8 μ.μ.

Annie Vigier & Franck Apertet (les gens d’Uterpan)
Géographie-Athènes (Geography-Athens), περφόρμανς, ΕΜΣΤ–Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (4ος όροφος), 11 π.μ.-9 μ.μ.

Γιάννης Χρήστου
Epicycle, 1968-2017, προσαρμογή για πραγματοποίηση από τον Rupert Huber, Ωδείο Αθηνών (ΩA.2) και όλοι οι υπόλοιποι χώροι, 11 π.μ.-9 μ.μ.

Marie Cool Fabio Balducci
Μόνιμη εγκατάσταση κατά τη διάρκεια της ημέρας με καθημερινές δράσεις όταν ο ήλιος εισέρχεται στον εκθεσιακό χώρο, ενεργοποίηση: Florent Frizet, ΕΜΣΤ–Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (4ος όροφος), 11 π.μ.-1 μ.μ.

Prinz Gholam
My Sweet Country, περφόρμανς, Αρχαία Αγορά, Ωδείο του Αγρίππα, 11 π.μ.-1 μ.μ., 8 €, μειωμένο 4 €

Narimane Mari
Le Fort des Fous, προεπισκόπηση, ΕΜΣΤ–Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (αμφιθέατρο), 12 μ.μ.

Ross Birrell
The Athens–Kassel Ride: The Transit of Hermes, εναρκτήρια εκδήλωση, ναός Αγίας Σοφίας Ακροπόλεως στην οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου, 12 μ.μ.

Collective Exhibition for a Single Body
Περφόρμανς χορού, Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά, 12-2:30 μ.μ., 4 €, μειωμένο 2 €

Φοιτητές Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών
Ανοιχτά στούντιο, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ)—Οδός Πειραιώς, 12-8 μ.μ.

Servanne Jollivet, Άννα Παπαέτη, Παύλος Χατζόπουλος, Νέλλη Καμπούρη, Γιώργος Μανιάτης
Boats of History, θαλάσσιο ταξίδι, Λιμάνι Πειραιά – Πύλη E2, 1 μ.μ.

Rasheed Araeen
Shamiyaana–Food for Thought: Thought for Change, μαγείρεμα και γεύμα, Πλατεία Κοτζιά, 1-2:30 και 3-4:30 μ.μ.

drog_A_tek, Every Time A Ear di Soun, Ραδιοφωνικό Πρόγραμμα της documenta 14
Signal Echo: the documenta Files, Cannibal Radio, SW 15560 kHz σε όλο τον κόσμο ή στο www.documenta14.de, 1 μ.μ.

Joar Nango
European Everything, περφόρμανς, Ωδείο Αθηνών (κήπος), 2 μ.μ., 4 μ.μ. και 7 μ.μ.

Nevin Aladağ
Music Room (Athens), περφόρμανς, Ωδείο Αθηνών (ΩA.4), 5 μ.μ.

Μαίρη Ζυγούρη
The Round-up Project: Kokkinia 1979–Kokkinia 2017 \ M. Z. \ M. K., περφόρμανς, Μνημείο «Μάντρα Μπλόκου Κοκκινιάς» (Νίκαια), 5 μ.μ.

Manthia Diawara
An Opera of the World, προεπισκόπηση, ΕΜΣΤ–Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (αμφιθέατρο), 5 μ.μ.

Samnang Khvay, Rady Nget, Erin Gleeson, Hendrik Folkerts
The Way of the Spirit, ομιλία, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ)—Οδός Πειραιώς (παλιά βιβλιοθήκη), 5 μ.μ.

Γεωργία Σαγρή
Dynamis (Askese–on Empathy), εργαστήριο, Πάρκο Ελευθερίας, Κέντρο Τεχνών Δήμου Αθηναίων, 5-10 μ.μ.

Beth Stephens & Annie Sprinkle
Cuddling Athens, περφόρμανς, ΕΜΣΤ–Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, 6 μ.μ

Marco Montiel-Soto, Every Time A Ear di Soun, Ραδιοφωνικό Πρόγραμμα της documenta 14
The Origin of Everything: Vom tropischen Tieflande zum ewigen Schnee, Paranoise Radio, SW 15560 kHz σε όλο τον κόσμο ή στο www.documenta14.de, 6 μ.μ.

Μαρίνα Γιώτη
The Invisible Hands, προεπισκόπηση, ΕΜΣΤ–Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (αμφιθέατρο), 7 μ.μ.

Mattin μαζί με τους Δάφνη Κραζούδη, Δανάη Λιοδάκη, Ιωάννη Σαρρή και Ελένη Ζερβού
Social Dissonance, περφόρμανς, Ωδείο Αθηνών (ΩA.3), 7 μ.μ.

iQhiya
The Portrait, περφόρμανς, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (ΑΣΚΤ)–Οδός Πειραιώς (κήπος), 7-10 μ.μ.

Kettly Noël
Zombification, περφόρμανς και σκηνογραφική εγκατάσταση, Ωδείο Αθηνών (ΩA.1), 8 μ.μ.
10 Απριλίου 2017

Marie Cool Fabio Balducci
Μόνιμη εγκατάσταση κατά τη διάρκεια της ημέρας με καθημερινές δράσεις όταν ο ήλιος εισέρχεται στον εκθεσιακό χώρο, ενεργοποίηση: Florent Frizet, ΕΜΣΤ–Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (4ος όροφος), 11 π.μ.-1 μ.μ.

Prinz Gholam
My Sweet Country, περφόρμανς, Ναός Ολυμπίου Διός, 11 π.μ.-1 μ.μ., 6 €, μειωμένο 3 €

Γιάννης Χρήστου
Epicycle, 1968-2017, προσαρμογή για πραγματοποίηση από τον Rupert Huber, Ωδείο Αθηνών (ΩA.2) και όλοι οι υπόλοιποι χώροι, 11 π.μ.-9 μ.μ.

Rasheed Araeen
Shamiyaana–Food for Thought: Thought for Change, Μαγείρεμα και γεύμα, Πλατεία Κοτζιά, 1-2:30 και 3-4:30 μ.μ.

Rashad Becker, Every Time A Ear di Soun, Ραδιοφωνικό Πρόγραμμα της documenta 14
Based on a True Story, Chapter IX, Cannibal Radio, SW 15560 kHz σε όλο τον κόσμο ή στο www.documenta14.de, 1 μ.μ.

Nevin Aladağ
Music Room (Athens), περφόρμανς, Ωδείο Αθηνών (ΩA.4), 5 μ.μ.

Beth Stephens & Annie Sprinkle
Cuddling Athens, περφόρμανς, ΕΜΣΤ–Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, 6 μ.μ.

Jan-Peter E.R. Sonntag, Every Time A Ear di Soun, Ραδιοφωνικό Πρόγραμμα της documenta 14
Rundfunk Aeterna, Paranoise Radio, SW 15560 kHz σε όλο τον κόσμο ή στο www.documenta14.de, 6 μ.μ.

Guillermo Galindo, Δημήτρης Δεσύλλας, Χριστίνα Παντελίδου
Original composition from the series Exit/έξοδος, μουσική περφόρμανς, Ωδείο Αθηνών (ΩA.4), 7 μ.μ.

Sanja Iveković
Lady R, περφόρμανς, Πλατεία Αυδή, 7 και 9:30 μ.μ.

Ulrike Ottinger, Κείμενα – Πρόγραμμα ταινιών της documenta 14
Chamissos Schatten, Kapitel 1: Alaska und die aleutischen Inseln (Η σκιά του Σαμίσο, Κεφάλαιο 1: Αλάσκα και οι Αλεούτιες Νήσοι), ταινία, EΡT2, μεσάνυχτα
11 Απριλίου 2017

Marie Cool Fabio Balducci
Μόνιμη εγκατάσταση κατά τη διάρκεια της ημέρας με καθημερινές δράσεις όταν ο ήλιος εισέρχεται στον εκθεσιακό χώρο, ενεργοποίηση: Florent Frizet, ΕΜΣΤ–Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (4ος όροφος), 11 π.μ.-1 μ.μ.

Γιάννης Χρήστου
Epicycle, 1968-2017, προσαρμογή για πραγματοποίηση από τον Rupert Huber, Ωδείο Αθηνών (ΩA.2) και όλοι οι υπόλοιποι χώροι, 11 π.μ.-9 μ.μ.

Pope.L
Whispering Campaign (2016-17), περφόρμανς, πέντε έως έξι δημόσιοι χώροι, 11 π.μ.-10 μ.μ.

Rasheed Araeen
Shamiyaana–Food for Thought: Thought for Change, μαγείρεμα και γεύμα, Πλατεία Κοτζιά, 1-2:30 και 3-4:30 μ.μ.

Regina José Galindo
Presencia (Presence), Karen Lissette Fuentes, περφόρμανς, οδός Ελπίδος, 2 μ.μ.

Caroline Bergvall, Every Time A Ear di Soun, Ραδιοφωνικό Πρόγραμμα της documenta 14
OH MY OH MY (Pinktrombone, 21 January 2017), Cannibal Radio, SW 15560 kHz σε όλο τον κόσμο ή στο www.documenta14.de, 1 μ.μ.

Nevin Aladağ
Music Room (Athens), περφόρμανς, Ωδείο Αθηνών (ΩA.4), 5 μ.μ.

Γεωργία Σαγρή
Εργαστήριο, Πάρκο Ελευθερίας, Κέντρο Τεχνών Δήμου Αθηναίων, 5-10 μ.μ.

Soundwalk Collective, Every Time A Ear di Soun, Ραδιοφωνικό Πρόγραμμα της documenta 14
Transmissions, Paranoise Radio, SW 15560 kHz σε όλο τον κόσμο ή στο www.documenta14.de, 6 μ.μ.

Mattin μαζί με τους Δάφνη Κραζούδη, Δανάη Λιοδάκη, Ιωάννη Σαρρή και Ελένη Ζερβού
Social Dissonance, περφόρμανς, Ωδείο Αθηνών (ΩA.3), 7 μ.μ.

Beth Stephens & Annie Sprinkle
Συλλογική δράση, λεωφόρος Συγγρού, 12-2 μ.μ., οδός Ιάσονος (Μεταξουργείο), 7-9 μ.μ.

Anton Kats
A-Lethia, εγκατάσταση και προβολή, περίπτερο στην Κυψέλη, 7:30-9 μ.μ.

Kettly Noël
Zombification, περφόρμανς και σκηνογραφική εγκατάσταση, Ωδείο Αθηνών (ΩA.1), 8 μ.μ.

Manthia Diawara
An Opera of the World, παγκόσμια πρεμιέρα, Ταινιοθήκη, 8 μ.μ.
12 Απριλίου 2017

Marie Cool Fabio Balducci
Μόνιμη εγκατάσταση κατά τη διάρκεια της ημέρας με καθημερινές δράσεις όταν ο ήλιος εισέρχεται στον εκθεσιακό χώρο, ενεργοποίηση: Florent Frizet, ΕΜΣΤ–Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (4ος όροφος), 11 π.μ.-1 μ.μ.

Γιάννης Χρήστου
Epicycle, 1968-2017, προσαρμογή για πραγματοποίηση από τον Rupert Huber, Ωδείο Αθηνών (ΩA.2) και όλοι οι υπόλοιποι χώροι, 11 π.μ.-9 μ.μ.

Rasheed Araeen
Shamiyaana–Food for Thought: Thought for Change, μαγείρεμα και γεύμα, Πλατεία Κοτζιά, 1-2:30 και 3-4:30 μ.μ.

Ylva Bentancor, Every Time A Ear di Soun, Ραδιοφωνικό Πρόγραμμα της documenta 14
World Disorder, Cannibal Radio, SW 15560 kHz σε όλο τον κόσμο ή στο www.documenta14.de, 1 μ.μ.

Nevin Aladağ
Music Room (Athens), περφόρμανς, Ωδείο Αθηνών (ΩA.4), 5 μ.μ.

Documenta 14 : A glimpse of the programme and venues in Athens

D14p

Pic : Screenshot http://www.documenta14. de/gr ,  2/04/2017

Documenta 14  in Athens is opening on the 8th April and still its PR department keeps its cards closed to its chest! In the previous week(24 March) documenta just announced the collaboration with the various institutions in Athens and gave a description of the events for each venue. I found all the information on  the website “Universes in Universe “(http://u-in-u.com/en/documenta/2017/documenta-14-athens/venues).  In an ideal world I would like to follow all the events but probably I have to follow Adam Szymczyk’s advice “the visitor needs to make a choice of what he wants to attend” and choose some of them:

  • Athens Conservatoire (Odeion Athinon):

In the documenta 14 exhibition at Odeion Athinon, the willfully mystic and modernist Greek composer Jani Christou plays a central role. Whereas his notion of the “continuum” provided an early experimental framework for working sessions between artists, curators, and the documenta 14 team, Christou’s idea that “music can be silent” and his methodology of “metapraxis” are relevant to a consideration of other composers like Pauline Oliveros, the Scratch Orchestra of Cornelius Cardew, and the new generation of artists presented at this venue.

  • Athens School of Fine Arts (ASFA)—Pireos Street (“Nikos Kessanlis” Exhibition Venue)

Since the fall of 2016, Arnisa Zeqo of aneducation (the public education program of documenta 14) has led Elective Affinities, a seminar inviting students from various departments to engage with documenta 14 artists. The exhibition in the lofty galleries of the N. Kessanlis Exhibition Hall reaches beyond Athens, examining work from Ciudad Abierta, or “Open City,” founded outside Valparaiso in Chile, from Rabindranath Tagore’s Santiniketan school in the Bengali countryside near Kolkata, and from Matanzas, the “Athens of Cuba”—to name just three key schools and sites of learning that documenta 14 examines.

  • Benaki Museum

documenta 14 enters into a dialogue with four of the museum’s branches: the Benaki Museum of Islamic Art; the Nikos Hadjikyriakos-Ghika Gallery; the Mentis Center for the preservation of traditional textile techniques; and the Pireos Street 138 Annex, located in the once industrial Rouf area. With its inward-looking architecture and spacious inner courtyard, the 138 Pireos St. Annex offers an opportunity for investigating untold, unfinished, or otherwise overshadowed histories—and proposing novel museologies, instantiated by the newly commissioned and historical works included in this major portion of documenta 14 exhibition.

  • EMST, National Museum Of Contemporary Art

Documenta 14 asks what (kind of citizen) can this factory still produce? The figure of Diogenes—the Cynic, cosmopolitan, and self-proclaimed citizen of the world—serves as our guide, whom we encounter on the ground floor in the copper engraving of Nicholas Poussin’s painting Landscape with Diogenes. Known for his austerity, Diogenes dispenses even with his cup after observing a youth using his bare hands to drink water.

  • Greek Film Archive, “Tainiothiki”
  • Megaron, The Athens Concert Hall

The extensive music program presented by documenta 14 takes center stage at the Megaron concert hall complex. Major works such as Henryk Górecki’s Symphony No. 3, Op. 36 (Symphony of Sorrowful Songs) and Frederic Rzewski’s The People United Will Never Be Defeated! are being performed along with pieces by singular contemporary composers such as Julius Eastman, Éliane Radigue, and Jakob Ullmann. Joaquín Orellana premieres his new work Sinfonía del Tercer Mundo (Symphony from the Third World), a culmination of years of experimentation with choirs and orchestras as well as his own invention, the “utilés sonoros” (sound utensils), which is on display at the Megaron at the time of his performance.

  • Amerikis Square, Stavropolou 15

Maria Eichhorn’s work at the site consists of converting the building into an unowned property, which is to remain unused and protected against gentrification, real-estate speculation, and acquisition for commercial purposes.

  • Ancient Agora of Athens, Odeon of Agrippa

The two artists of Prinz Gholam appropriate the ancient architecture of these sites o and write their history anew by orchestrating a movement score of correspondences between the statues and their own bodies.

  • Archaeological Museum of Piraeus

Presented at the museum is Collective Exhibition for a Single Body, a proposal formulated by documenta 14 curator Pierre Bal-Blanc in collaboration with Greek choreographer Kostas Tsioukas and dancers Myrto Kontoni and Anastasio Koukoutas. A body is dissected into distinct parts, as in an anatomical study. Each part, limb, muscle, or organ becomes the medium of an action overseen by the curator and the choreographer and created by selected artists participating in documenta 14. The proposed gestures are translated into scores and performed amidst museum visitors by three dancers in an aleatoric fashion, repeated continuously.

  • Archimedous 15

The industrial district of Moschato is characterized by workshops, tavernas, wholesale shops, and low-income housing blocks. It is also home to the Athens School of Fine Arts, Pireos Street campus. Not far from the school are two adjacent spaces sharing the same address. The first, a former print shop with high ceilings and concrete floors, houses Otobong Nkanga’s production of new soap recipes inspired by different regions of Africa, the Middle East, and Southern Europe. Next door, in a former taverna, Nikhil Chopra stages a three-day performance in which he makes a wall drawing of the open sea, before setting off for a road trip to Germany through Eastern Europe. The road trip is punctuated by performances with public drawings and collaborative events, with the cycle concluding upon his arrival in Kassel.

  • Parko Eleftherias, Athens Municipality Arts Center
    Museum of Anti-dictatorial and Democratic Resistance

For eight months, the building has been the site of the Parliament of Bodies, a space for public debate and collective performance, and it continues to have this function throughout the exhibition. In this context, we ask what does it mean to be public? Who can narrate history? Who is allowed to speak? Can the museum be used against its own colonial and patriarchal regimes of visibility? The Museum of Anti-Dictatorial and Democratic Resistance also serves as one of the sites of the exhibition by hosting a film by the Syrian collective Abounaddara.

  • Aristotle’s Lyceum

Between the Athens Conservatoire (Odeon Athinon) and the Sarogleio Building (Armed Forces Officers Club) lie the foundations of the ancient Lyceum of Aristotle, established by the philosopher in 335 BC with a focus on peripatetic learning. The ancient Greek word περιπατητικός (peripatêtikos), or “given to walking,” signals Aristotle’s key notion of learning as a movement of the body in tandem with the movement of the mind. In the installation by Postcommodity, movement takes the form of sound at the archaeological site. Transmitted through highly precise military-grade speakers, stories of forced displacement, imposed journeys, and transformation are broadcast—sometimes sung, sometimes spoken, and at times merely indicated by silence.

  • Attis

Founded in Delphi in 1985 by Theodoros Terzopoulos, the Attis Theatre is dedicated to performing works of ancient Greek tragedy. The theater collaborates with international festivals and theaters to bring attention to the tragic drama and revitalise the knowledge of its form. It was the wish of playwright Jannis Kontrafouris (1968-2007) that his Jocasta, completed shortly before the author’s death, would be directed and staged by Terzopoulos. A meditation on human suffering, the play explores the margins of speech and barest leftovers of meaning. The protagonist here is the language itself, as it carries the traces of the once glorious past into the world of contemporary atrocity.

  • Avdi Square

The former factory of the silk company, one of the oldest neoclassical buildings in the city and now the Municipal Gallery, once employed more women than men; the women were paid less than half the average male wage. In response to these and other not-so-distant histories of hard working conditions and inequality, Sanja Iveković reimagines Ludwig Mies van der Rohe’s Monument to Rosa Luxemburg and Karl Liebknecht as a public stage for workers’ rights, women’s rights, and class struggle.

  • Gennadius Library
  • Dionysiou Areopagitou

On April 9, horses and riders set out on The Athens–Kassel Ride: The Transit of Hermes, in a procession that begins at the midpoint along Dionysiou Areopagitou. The procession celebrates the horses and riders as they depart on a 1,850-mile journey on horseback to Kassel, taking place over approximately 100 days. Inspired by the Swiss-Argentine horseman Aimé Tschiffely’s trek from Buenos Aires to New York (1925–28) on two Argentine Criollo horses, The Athens-Kassel Ride is conceived by Ross Birrell and developed in collaboration with Peter van der Gugten, founder of the Annual Tschiffely Memorial Ride. The ride is being carried out by Tina Boche, Peter van der Gugten, Zsolt Szabo, and David Wewetzer in accordance with the Charter of Reken.

  • Isadora & Raymond Duncan Dance Research Center
  • National Archaeological Museum

Originally designed in 1866 to host finds from nineteenth century archeological excavations, the museum’s collections—the most extensive in Greece—date from the sixth millennium BC to late antiquity. The building’s neoclassical façade was designed by Ernst Ziller, an important architect of imperial buildings under King George I. In the 1940s, when Nazi troops invaded Athens, archaeologists in Greece (in a gesture similar to those of colleagues around the world) chose to protect ancient objects by reburying them. Daniel Knorr references this act in his (unrealized) proposal to bury the sculpture Boy with a Dog from the collection of the National Archeological Museum for the duration of the exhibition. His second proposal involves setting up a hydraulic press to print a book, in which each edition includes objects found on the streets of Athens pressed between the pages—an archeology of today, preserved for the future.

  • Polytechnion,” Athens School of Fine Arts (ASFA) and the National Technical University of Athens (NTUA)—Patission Street Complex

A main work on view at the Polytechnic is a model proposed by artist Rainer Oldendorf, which is inspired by the Functional City exhibition mounted in Athens in 1933. The exhibition was the culmination of the fourth Congrès Internationaux d’Architecture Moderne (CIAM 4) held on board a ship traveling from Marseilles to Athens

  • Syntagma Square

Ibrahim Mahama engages in an intervention on Syntagma Square that involves repurposed jute sacks, once used for transporting commodities, to reveal the layers of political action performed on this square over time.

*More venues and description of the events on the website of Universes in Universe.

From all the above probably I will be able to attend only a handful and again I feel that I am quite lucky!

slide13

Documenta : a brief history

Documenta is the single most important event dedicated to the contemporary art exhibition in our recent times which takes place every five years in Kassel, Germany. Documenta has a fascinated history judging by the reason that it was created in 1955 by Arnold Bode, an academic professor and painter, after a cultural urgency in the post war Germany to bring Germany back in dialogue with the rest of the world and to connect the international scene through a presentation of 20th century art.slide06

In 1955 Arnold Bode created the exhibition of contemporary art at the Museum of Fridericianum which was part of the flower show in Kassel. He carried on for some years curating the exhibition with a team of curators until 1968.

slide07

In 1972 Documenta 5 was directed by Harald Szeeman, who introduced the theme exhibition because he wanted to put forward the perspective of time. Harald Szeeman established the concept of the single star curator.

slide08

In 1997, Documenta 10 was led for the first time in the history by a woman, French art historian and curator, Catherine David. Her intellectual approach to the exhibition examined the political, social, economic and cultural issues of the contemporary globalized world.

slide09

In 2012, the last Documenta 13 was curated by the second woman in Documenta’s history, Carolyn Christov Bakargiev presented two concurrent events outside the city of Kassel, Kabul and Cairo which were totally different exhibitions from that of Kassel.   This last exhibition was a blockbuster exhibition in terms of the number of visitors around 900,000 persons and an enormous amount of artwork.

This year 2017 Documenta 14 is taking place simultaneously in Athens and Kassel.

slide11

The artistic Director of  Documenta 14 is Adam Szymczyck, Polish artistic director at Kunsthalle Basel and winner of the award for the curatorial achievement at the Menil Foundation in Houston.

slide03

By choosing Athens as the parallel site of the exhibition Szymczyck argues that Documenta 14 has the same urgency to find out the scope which was created at first in Kassel. They want to show trust and solidarity to Greeks and create a bridge between these two countries by starting a conversation and ‘learning from Athens’, the latter is the working title of Documenta 14.

The preliminary events have already started in Athens at Parko Eleftherias and you can follow some events on line at Documenta14’s  website : http://www.documenta14.de/en/

David Bowie Collector

When a commoner dies his bric a brac goes to Oxfam shop of his neighbourhood, when a rich and famous dies his bric a brac ends up at Sotheby’s! These days David Bowie’s collection of 20th century British contemporary art  is auctioned at Sotheby’s and the first part of the auction has already taken part last Wednesday yielding an astronomical amount of 24 millions! David Bowie was a collector as any other rich person who has enough spare money to indulge himself  by buying whatever artwork he likes, from  Basquiat, Bellany, Bomberg, Lanyon, Hirst and many others. As one of the curators mentioned,  there is a limit of how much someone can spend in buying cocaine, the rest must somehow has to be spend in some others pleasure associated with human’s vulnerable spots which  are primarily three things :  collecting, collecting, collecting.   All these art works have an added value of being in the possession of one of the most iconic musician of the 20th century, everyone with a considerable spare of money wants to acquire something that David has chosen or used.Therefore Sotheby’s auction success had already taken for granted. A lot of  the artwork was sold at the double price of the original. For example  Basquiat’s ‘Air of Power’ was sold at the astronomical price of 7 millions with a starting point of 2-3 million!

img_2961

Foyer by Patrick Caulfield, 1973. In the front, David Bowie’s personal music player.

img_2970Air-Power by  Jean-Michel Basquiat, 1960-1988.

There is a lot to say about art market and what is the real value an artwork, a  mystery not for only the common people but  even for those who are in the business of art world.  It is an absurd game between the two main players of the  society ‘the market’ and the bourgeoisie!

img_2967This was my favourite piece of the collection : Teenagers by Sven Berlin (1911-2000): watercolour and ink wash, £600-800.

 

Postmodernism era :Protect me from what I want *

Victoria & Albert Museum (London) is my favourite museum. When I’m around the area and trust me I’m quite a lot -don’t forget, exactly opposite are the Science Museum and Natural History Museum which their permanent exhibition I know by heart, after Dr. Who, Tracey Beaker..etc.- I always pop in for a break, having an adult hour.
This time, I was quite lucky to experience a very interesting exhibition: Postmodernism – Style and Subversion 1970-1990 which is billed as the first show ever to document postmodernism as a historical movement.
———————————
Το Mουσείο Βικτώρια & Αλμπερτ στο N.Κένσινγκτον του Λονδίνου είναι πρώτο στην προτίμησή μου. ‘Οταν κυκλοφορώ στην περιοχή -και κυκλοφορώ αρκετά συχνά, μην ξεχνάτε ακριβώς απέναντι είναι είναι τα Μουσεία Επιστήμης και Φυσικής Ιστορίας των οποίων τις μόνιμες εκθέσεις τις ξέρω από έξω και ανακατωτά, μετά από τον Dr. Who και Tracy Beaker (τηλεοπτικές σειρές στην Αγγλική ΤV)- πάντα περνάω και από αυτό το Μουσείο.
Αυτή τη φορά ήμουν αρκετά τυχερή γιατί είδα μια πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση :Μεταμοντερνισμός -Στυλ και ανατροπή 1970-1990. Αυτή η έκθεση έχει χαρακτηρισθεί σαν το πρώτο σόου που έχει παρουσιάσει τον μεταμοντερνισμό σαν ιστορική κίνηση.


The latter(historical movement), perhaps, was the reason that I didn’t notice any definition of postmodernism at the beginning of the show. Εxcept the following wall sized quote:

“In the 1980s, the thrills and complexity of postmodernism were enormously influential. But do we still live in a postmodern era?
Certainly the movement left behind a set of unresolved intellectual provocations.
For example, New Order’s music video, which acts as the final to this exhibition, poses a melancholy question that is still worth pondering: “Why can’t we be ourselves like we were yesterday?
Postmodernism was marked by a sense of loss even destructiveness but also a radical expansion of possibilities.
In the permissive, fluid and hyper-commodified situation of design today, we are still feeling its effects.
In that sense, like it or not, we are all postmodern now”

So I search for a definition and I found something “grand” on the internet :Barthes-Derrida-­Foucault document about Postmodernism
1. The art of the past is past. What was true of art yesterday is false today.
2. The Postmodern art of today is defined and determined, not by artists, but by a new generation of curators, philosophers and intellectuals ignorant of the past and able to ignore it.
3. Postmodernism is a political undertaking, Marxist and Freudian.
4. Postmodernism is a new cultural condition.
5. Postmodernism is democratic and allied to popular culture.
6. Postmodernism denies the possibility of High Art.
7. Postmodernism deconstructs works of High Art to undermine them.
8. Postmodernism is subversive, seditiously resembling the precedents it mimics.
9. Postmodern art is pastiche, parody, irony, ironic conflict and paradox.
10. Postmodern art is self-consciously shallow, stylistically hybrid, ambiguous, provocative and endlessly repeatable.
11. Postmodern art is anti-elitist, but must protect its own elitism.
12. To the Postmodernist every work of art is a text, even if it employs no words and has no title, to be curatorially interpreted. Art cannot exist before it is interpreted.
13. Postmodernist interpretation depends on coining new words unknown and unknowable to the masses, on developing a critical jargon of impenetrable profundity, and on a quagmire of theory with which to reinforce endowed significance.
— —————–
Το τελευταίο (ιστορική κίνηση) ίσως να φταίει στο ότι δεν είδα κανένα ορισμό του μεταμοντερνισμού, αλλά βρήκα κάτι σχετικό στο Ιντερνετ: Τον ορισμό που έδωσαν ο Mπαρτ-Ντεριντά-Φουκώ σχετικά με τον μεταμοντερνισμό
1. Η τέχνη του παρελθόντος είναι παρελθόν. Ό,τι είναι αλήθεια για την τέχνη του χθές είναι λάθος σήμερα.
2. Η μεταμοντερνιστική τέχνη του σήμερα ορίζεται και αποφασίζεται, όχι από τους καλλιτέχνες, αλλά από μια καινούργια γενιά μουσειολόγων, φιλοσόφων και πνευματικών ανθρώπων που αγνοούν το παρελθόν και είναι ικανοί να το αγνοούν.
3. Ο μεταμοντερνισμός είναι πολιτική επιχείρηση, Μαρξιστική και Φρουδική.
4. Ο Μεταμοντερνισμός είναι μια νέα κατάσταση κουλτούρας.
5. Ο Μεταμοντερνισμός είναι δημοκρατικός και συμαχεί με την λαική κουλτούρα.
6. Ο Μεταμοντερνισμός αρνείται την δυνατότητα της Υψηλής Τέχνης.
7. Ο Μεταμοντερνισμός καταρίπτει τα έργα της Υψηλής Τέχνης και τα υποτιμάει.P
8. Ο Μεταμοντερνισμός είναι ανατρεπτικός.
9. Η Μεταμοντερνιστική τέχνη είναι αντιγραφή, παρωδεία, ειρωνεία, ειρωνική σύγκρουση και παράδοξο.
10.Η Μεταμοντερνιστική τέχνη είναι ρηχή όσον αφορά το αυτοσυνείδητο, στυλιστικά νόθη, αναμφίβολη, προκλητική και ατελείωτα επαναλαμβανόμενη.
11. Η Μεταμοντερνιστική τέχνη είναι αντι-ελιτιστική αλλά προστατεύει το δικό της ελιτισμό.
12. Για τους Μεταμοντερνιστές κάθε έργο τέχνης είναι κείμενο, έστω και άν δεν έχει λέξεις και τίτλο, για να ερμηνευθεί από τους μουσειολόγους. Η τέχνη δεν μπορεί να υπάρξει πρίν ερμηνευθεί.
13. Η ερμηνεία του Μεταμοντερνισμού βασίζεται σε νέες λέξεις και άγνωστες για τις μάζες για την δημιουργία βασικής ακατανόητης γλώσσας για να ενδυναμώσουν την σημαντικότητα αυτού του κληροδοτήματος.
(Προσπάθησα να το μεταφράσω όσο μπορούσα καλύτερα)

The exhibition was a mix of αrchitecture, fashion, interior design, objects, magazines… All our life style for two decades.
As I was wondering around the exhibition, I was thinking this era must be the most irritating style ever . On the other hand, everything was so familiar. It was part of who I am.
The best examples in αrchitecture was James Stirling’s Neue Staatsgalerie in Stuttgart where some years ago I had visited it and I was really impressed by the blend of style neoclassicism and hi-tech. It is clear the postmodernism architecture legacy in the Gulf with these gargantuan mirror glass shopping malls in Dubai…

Colour, chaos and humour that the postmodernists brought back into design, art and fashion were welcome tonic to the grey grim 1970. In Design was clear the return of the clear lines. The different objects like these of the “Alessi” cafetieres etc. which I’ve never bought not only because of the price (insanely expensive) but as well for the style(unattractive)
—–
Η έκθεση αρχίζει με την αρχιτεκτονική, διακόσμηση, μόδα και γενικώς το στύλ που κατείχε την ζωή μας στην περίοδο 1970-1990. Είναι πολύ φανερή η κληρονομιά που άφησε αυτή η περιόδος στην αρχιτεκτονική, βλέποντας τώρα αυτά τα τέρατα “Shopping Malls”στο Ντουμπάι.
Καθώς περιφερόμουν γύρω από τα διάφορα εκθέματα σκεφτόμουν ότι ίσως αυτή η μεταμοντερνιστική περίοδο να έχει το πιο εκνευριστκό στυλ από όλες. Την είδα απνευστί βέβαια, ίσως γιατί όλα ήταν τόσα γνωστά σε εμένα σαν μια περιεκτική περίληψη όσον έχω ζήσει. Δυστυχώς όπως θα ξέρετε δεν αφήνουν κάμερες στις εκθέσεις αλλά κατάφερα να πάρω λιγοστές,όταν οι φύλακες δεν τριγύριζαν, με το iphone.

The wall sized quote of Martin Amis about Money (as well as this of *Jenny Holzer in the post title) are so prescience now!

“Money doesn’t mind if we say it’s evil, it goes from strength to strength. It’s a fiction, an addiction, and a tacit conspiracy”Martin Amis


Ενα καροτσάκι να ανεβαίνεις και να κάνεις τα κάνεις τα ψώνια σου άνετα.


Στο τέλος της έκθεσης το παραπάνω βελάκι μας έδειχνε τον πραγματικό μας προορισμό “Shopping”: Η αλήθεια είναι, ότι έκανα πως και πως να βρεθώ στο μικρό μαγαζάκι του Μουσείου για να αγοράσω τα καλύτερα φω μπιζού φτιαγμένα από τους σπουδαστές του μουσείου. Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε, είμαι πραγματικό προιόν αυτών των δύο δεκαετιών.