Covent Garden’s best kept secret

It is a common knowledge that Covent Garden is one of the busiest place in the heart of London and the place of the Royal Opera House, but very few know that on the rooftop of the Opera  there is a cafe with the best view. So if you feel overwhelmed with the crowd  and noise of the market square, pop in the corner entrance of the Opera and have a relaxing time with a cup of tea and a panoramic view of central London.










There is live music as you going up and down the escalators and has nothing to do with the ‘dentist/elevator  music’.



Opera House restaurant


P.S. Happy Easter to everyone  ! Καλό Πάσχα στα Ελληνάκια!




Europe :The embarrassment of riches

“Baby, the rich have a wonderful time” I was thinking while noticing the Europeans around Athens,Paris,London, during my visit in the mentioned cities, before preparing my suitcases for my next secondment to the cold climates.
The Athenians… that they didn’t eat it all collectively rather just by themselves using fork and knife, were being prepared to taste the first class champagne on the VIP’s island, Mykonos.

“Μωρό μου, οι πλούσιοι περνάνε θαύμα παντός καιρού” ήταν μια από τις σκέψεις που έκανα καθώς παρατηρούσα τους κατοίκους της Ευρώπης -Αθήνα, Παρίσι, Λονδίνο- στο μικρό γύρo που έκανα, πριν ετοιμάσω τα μπογαλάκια μου για τη καινούργια απόσπασή μου στα κρύα κλίματα.
Οι Αθηναίοι… που δεν τα “φάγανε όλοι μαζί”, αλλά μόνοι τους με πιρούνι και μαχαίρι, ετοιμάζονταν να γευτούν την πιο ακριβή σαμπάνια στη Μύκονο.

In Paris, most tourists were Chinese trying to absorb the wonders of Western civilisation & al. at the Louvre museum. The rich Parisians were heading to the low-profile island, Il De Re or Provence -the southern beaches have been invaded by Russians plutocrats. In these resorts, I noticed the products prices were triply expensive from the previous year. Don’t forget, the market price is regulated by the demand, If there are people who can pay, why not? At the same period, the french car industry -Peugeot Citroen- announced the redundancy of 8000 workers.

Στο Παρίσι, οι περισσότεροι τουρίστες ήταν κινέζοι οι οποίοι προσπαθούσαν να απορροφήσουν το δυτικό πολιτισμό “και άλλους..” που ήταν συγκεντρωμένος στο Λούβρο.Οι πλούσιοι Παριζιάνοι ετοιμάζονταν για διακοπές στο “χαμηλό προφίλ” νησί Ιλ Ντε Ρε και τη Προβηγκία-τα παράλια του γαλλικού νότου τα έχουν αφήσει για τους Ρώσους πλουτοκράτες. Σε αυτά τα θερινά θέρετρα, πρόσεξα ότι οι τιμές των προιόντων έχουν τριπλασιασθεί από πέρσι. Μην ξεχνάτε, οι τιμές της αγοράς έχουν άμεση σχέση με τη ζήτηση, αφού υπάρχουν πελάτες που μπορούν να πληρώσουν, γιατί όχι; Την ίδια χρονική περίοδο, η γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Πεζώ και Σιτροέν μόλις ανακοίνωσε ότι θα απολύσει 8000 εργάτες!

The London of the Olympics disclosed the whole liberal system of “who pays and who earns” at the empty seats of the Olympic stadium. The Phantom tickets were forgotten inside the drawers of the Corporate executives, who were being tanned at the warm beaches of the planet, instead of at the seats of the Olympic stadium. And why not, their tickets were free and the bill of the super show will be sent to those people who have a stable address e.g. East End, Liverpool….

Στο Λονδίνο των Ολυμπιακών, το ξεμπρόστιασμα όλου του συστήματος “Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει” φάνηκε στις κερκίδες. Εισιτήρια δεν υπάρχουν και οι κερκίδες είναι άδειες. Τα εισιτήρια φαντάσματα έχουν ξεχαστεί μέσα στα συρτάρια των εκσέκιουτιβς, οι οποίοι προτίμησαν να μαυρίσουν τα κορμιά τους στις ζεστές παραλίες του πλανήτη, παρά στις κερκίδες του Ολυμπιακού σταδίου. Γιατί άλλωστε να ζορίστουν; Tζάμπα ήταν και ο λογαρισμός του υπερθεάματος θα σταλεί σε αυτούς που έχουν σταθερές διευθύνσεις όπως π.χ. Ιστ Εντ, Λίβερπουλ …

Οι περισσότεροι από τους παραπάνω προνομιούχους έχουν στην κυριολεξία κινητές διευθύνσεις, όπως παραδείγματος χάριν το κρουαζιερόπλοιο Τhe World.
Μost of the above privilege people’s addresses are literally movable. They are residents of the cruise ship The World.

The World is a cruise ship serving as a residential community owned by its residents.The residents, from about 40 different countries, live on board as the ship travels the globe—staying in most ports from 2 to 5 days. Some residents live on board full time while others visit periodically throughout the year…

Let’s put some music a la grecque/Πάμε τραγούδι 😉

Kate and Me : presents for the In-Laws:Special Issue

As you see, I’m trying hard to add value in this friendship with my fellow bloggers and followers of this blog. I never forget to carry with me my little Lumix and take interesting snapshots –Bloggers never sleep as the city of New York
This post could have a title :One day in London

The start of the day was a perfect festive Christmas start. Christmas Carols with the girls at the local church

Later, as I was browsing the shop windows I came across a very familiar person.For a second, I couldn’t work out where I know her. When I realized who is who, it was too late, her bodyguard said to her to turn her back

Her stature is quite impressive even from close up. I have to say, she had an anxious expression in her face. Who will not be in her case. Even me, I was anxious about my choice of presents for my in-laws.

Kate, I think, has a soft touch for bald men or bald to be..

On the way back, I bought two bunches of Mistletoe and I’ll hang outside the door waiting for Johnny.According to an ancient Christmas custom, a man and a woman who meet under a hanging of mistletoe were obliged to kiss 😉

P.S. Και με λίγα- όπως ένα κλαράκι απο ένα λουλούδι- μπορείτε να χαρείτε αυτές τις γιορτινές ημέρες !

A stroll through the masculine Piccadilly

Mία από αυτές τις ημέρες που ήμουν στο Λονδινάκι έκανα μία από τις πλέον συνηθισμένες αγαπημένες  μου βόλτες, δηλαδή διέσχισα  το πάρκο του  St James  με περιορισμό το Πικαντίλη. Πολλές φορές όταν βρίσκομαι σε αυτή την περιοχή έχω την αίσθηση ότι είμαι στο Αγιο Ορος  α λα ανγκλέ. Και βέβαια στο Πικαντίλη η είσοδος είναι ελεύθερη για τις γυναίκες  και ο περίπατος γύρω από τα κελιά/μαγαζιά των μοναχών επιτρέπεται, αλλά μετά από λίγο νοιώθεις λίγο αμήχανα αν είσαι γυναίκα. Σχεδόν όλα τα μαγαζιά είναι αφιερωμένα σε αντρικά καλούδια,  δηλαδή πρίν o Mαρκόνι εφεύρει το ραδιοφωνάκι του και

φέρει τα πάνω κάτω με τις πρώτες καταναλωτικές ανάγκες των ανδρών(δες γκατζετάκια iphone…κλπ.), όπως  κάβες, καπνοπωλεία, πουκαμισάδικα, παπουτσαδικά κλπ., όλα για άνδρες. Και συνήθως όλα αυτά τα μαγαζιά είναι και προμηθευτές του παλατιού και των παρακλαδιων αυτών. Πρώτος σταθμός μου ήταν το νούμερο 3 St. James st,στη κάβα Berry Bros and  Rudd D. για να προμηθευτώ το λικεράκι με Τζίντζερ που έπινε σαν τονωτικό ο Eντουαρντ VII πριν βγεί για κυνήγι. Εγώ βέβαια δεν βγαίνω για κυνήγι αλλά κάθομαι μπροστά στην τιβούλα και παρακολουθώ την Κέρστι και τον Φιλ να μου παρουσιάζουν τα νοικοκυριά των άλλων, στην εκπομπή  ‘relocation, relocation’. Μπαίνοντας στη Κάβα, με την  Ντικένσιαν ατμόσφαιρα,  έχει κανεις την αίσθηση ότι από κάποια γωνία θα πεταχτεί ο Πιπ και Εστελλε απο τις Μεγάλες Προσδοκίες. Ολη η διακόσμηση είναι από ξύλο μαύρο ή σε φυσικό χρώμα  με μια σειρά από  δωμάτια  για τους γευσιγνώστες του ουίσκι, του κρασιού, σαμπάνιας  κλπ. Δηλαδή κάποιος περαστικός μπορεί να τρυπώσει μέσα να πιεί το ποτηράκι του και να συνεχίσει. Τσίμπησα και εγώ  το μπουκαλάκι μου και ανηφόρισα για άλλους προοορισμούς.  Πέρασα από το καπνοπωλείο, James Fox όπου προμηθεύονται τα πούρα τους οι ειδικοί και μή και να πω την αλήθεια, για μια στιγμή ζήλεψα αυτούς που καπνίζουν πούρα.Κρίνοντας από τη μυρωδιά θα πρέπει οι καπνιστές να παίρνουν μεγάλη ευχαρίστηση. Αλλα όπως συνήθως όλα τα καλά-με ηδονιστικές προεκτάσεις-  στη ζωή κάνουν κακό στην υγεία όπως λένε και ειδικοί. Εστριψα στην Jermyn St. και πέρασα από το περίφημο παλιό εστιατόριο Wiltons με το παραδοσικό αγγλικό μενού, θαλασσινά και κυνήγι.  Την προηγούμενη βραδυά που το είχαμε επισκεφθεί με φίλους,  είχα διαλέξει σαν δεύτερο πιάτο φασιανό και ήταν πράγματι μούρλια. Ακριβώς ότι πρέπει για ένα παγερό βράδυ στο Λονδινάκι συνοδευόμενο με το κόκκινο κρασί που μας πρότεινε ο Ιταλος σερβιτόρος.  Ο οποίος πριν   μου το σερβίρει,   μου έδωσε πρώτα μια γουλιά, υποτίθεται για να το δοκιμάσω,  λές και θα του έλεγα  ‘μπλιαχ,είναι χάλια φέρε μου αλλο’.  Αυτή η διαδικασία, τις περισσότερες φορές, είναι τόσο ‘φτιαχτή’ που πολλές φορές μου προκαλεί γέλια. Το εστιατόριο ήταν το στέκι του Αλαν Κλαρκ -ο μοναδικός  υπουργός με το δικό του Κάστρο επί Θάτσερ- και  περίφημος Diarist. Παρόλο που ήταν συντηρητικός μέχρι το κόκκαλο, τα ημερολόγια του ήταν γνήσια με χιούμορ, συναίσθημα, δηλαδή με λίγα λόγια,  ανθρώπινα. Ηταν από τα βιβλία που  μου έδωσαν έμπνευση για να αρχίσω τη γραφή των δικών μου ημερολογίων.  Εκείνο το βράδυ, δεν είδαμε  το Αλαν βέβαια ,  άλλα είχαμε άλλο χάπενινγκ για να διανθίσει την βραδιά μας.  Ηρθε και κάθησε δίπλα  μια μικρή ‘πριγκηποπούλα΄, η Μπέατρις, η εγγονή της Μεγαλειοτάτης και  κόρη του Αντριου, η οποία ήταν φανερά αδυνατισμένη και συνοδευόμενη από  το Λόλη της (ένα είδος αναρριχώμενου κρίνοντας από την προφορά του). Λίγο παρακάτω, μπήκα το   τυράδικο  Paxton&Whitfield και αγόρασα  Wensleydale που είναι το πιο  κοντινό τυρί στη γεύση της φέτας. Δεν ζήτησα φέτα για να μην αναστατώσω χωρίς λόγο τους υπαλλήλους, δεν φταίνε άλλωστε σε τίποτε. Βέβαια δεν άντεξα και ρώτησα  άν έχουν ελληνικά τυριά για να πάρω την αρνητική απάντηση που περίμενα. Για μένα το καλυτερότατο τυρί  είναι η γραβιέρα Μετσόβου από το Ιδρυμα Αβερωφ και ας κοκορεύεται ο Τζόνι ότι τα καλύτερα σκληρά είναι τα δικά τους(βρετανικά). Υπόψιν,  τα τυριά συμπεριλαμβάνονται μέσα στα χρόνια και άλυτα προβλήματα ένος γάμου μεταξύ μια Ελληνίδας και ενος Αγγλου./

Και με τυριά παραμάσχαλα  να μυρίζουν μέσα στην σακούλα, έκανα δεξιά, αριστερά  και ίσια και τσούπ  βρέθηκα στη πλατεία  St. James, κατευθυνόμενη ολοταχώς  προς  το καλύτερο μυστικό-που αυξάνει τους παλμούς οποιουδήποτε έχει στενή σχέση με τα βιβλία – που κρύβει  η πλατεία  : Τhe London Library: Η μεγαλύτερη ανεξάρτητη δανειστική βιβλιοθήκη. Eκεί χάθηκα σε  με μια δεύτερη  Ντικένσιαν ατμόσφαιρα, χαζεύοντας  και ξεφυλίσσοντας  τα βιβλία της βιβλιοθήκης. Αργότερα πήρα το δρόμο του γυρισμού, έτοιμη πιά  να καταναλώσω τα ψώνια μου μπροστά στο Φιλ και την Κέρστη να μου δείχνουν τα σπίτια που ανακαλύψαν καιταυτόχρονα να είμαι συνδεδεμένη  με τα Ελληνάκια φιλαράκια  μου στο FB και στο Τουίτερ 😉

* The name Piccadilly arises from a tailor named Robert Baker, who owned a shop on the Strand, in the late 16th century and early 17th century. He amassed a large fortune by making and selling piccadills(also called picadils or pickadils—stiff collars with scalloped edges and a broad lace or perforated border), that were then in fashion”.

Christmas in London

Strolling around London, before Christmas, was a feast in my eyes. Despite the recession, London’s central roads and department stores are  decorated as ever !Do not forget, after the cold war and during the years of prosperity and the credit hype, London has attracted   the richest people in the planet as residents (Russians tycoons, Indians, Arabs etc.).With the exception of the rock stars, who prefer to stay away because of the taxes. This time, the main theme of the decoration has really  awakened the child within: Peter Pan , toy stories, Sylvanian families, Narnia, little bears  etc..

Sloane square: an artistic Christmas tree next to Saatchi Gallery

Selfridges : main entrance, Oxford street

Selfridges:  inside decoration

Ho Ho Ho!  a human size Santa Claus to fit  a hug and a snap

Hamleys, Regent Street  : a toy shop deserves  little bears theme window

Regent street : the Christmas lights  with ‘The chronicles of Narnia’  theme

Harrods window :  a detail from Peter Pan  theme

Harrods: Christmas shop

Quite pricey  Christmas decoration!One piece costs from  3 pounds and above

And… my own little window theme : Tea for Two   😉

London in the movies :Notting Hill

O τίτλος του ποστ κατά ένα τρόπο είναι πλεονασμός, σαν να λέμε ‘Hollywood in the movies’, μιας και στο Λονδίνο γυρίστηκαν και γυρίζονται άπειρα φιλμ κατά καιρούς. Από την άλλη πλευρά  όμως είναι αρκετά σέξυ τίτλος.  Με την αναφορά και μόνο του ονόματος, τουλάχιστον για μας τους ξένους,  το μυαλο μας πάει  στην ομώνυμη ταινία του Ριτσαρντ Κέρτις,  σεναριογράφου της ταινίας. Ο οποίος πιστεύω ότι είναι ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να γράψει σενάριο με 10/10 συντελεστή επιτυχίας στο να κάνει τον θεατή να αισθανθεί χαρά και αισοδοξία.

The title of the post is a bit hackneyed as it’s not far from saying ‘Hollywood in the movies’, since London is the setting for numerous films. On the other hand, it is sassy title and don’t get me wrong, for  the most of us, ‘overseas guys’, the mention of it is associated  with the homonymous  film written by Richard Curtis, who is the only person, according my opinion, that  he is the only script writer who is able to write a script with  a 10/10 feel -good factor.

The area  by itself is  a very trendy and affluent place in West London and it has actually a lot more to boast about,  rather than a simple setting of a film

Η περιοχή τα τελευταία δέκα χρόνια έχει ανεβεί πολύ στις προτιμήσεις της ανώτερης μεσαίας τάξης και έχει να περηφανευτεί για πολλά πράγματα.

Notting Hill has the nicest terraced Victorian houses 

(George Orwell’s house) . David Cameron, Richard Curtis and etc.. live in this area…
The Portobello Road which runs almost the entire length of Notting Hill from north to south and contains Portobello road market, one of London’s most famous markets, known for its antique section and its second-hand, fruit and veg and clothing stalls.
Το Πορτομπέλλο ένας δρόμος που διασχίζει το Νοττινγκ Χιλλ από βoρρά  μέχρι νότο την περιοχή και είναι ονομαστός για την περίφημη αγορά του, κάτι παρόμοιο με το δικό μας Μοναστηράκι.

Tα ωραιότερα κοκκολάκια για τα μαλλιά που εχω δει

Καπέλα για ολα τα γούστα.. (εχουν ένα ψώνιο με το καπέλλο θα έλεγα, όλοι οι ντόπιοι!)

Τσαγιέρες και τζιντζη.μαντζαλα

Αnd voila  the famous bookstore  (where William Thacker(Hugh Grant) met Anna Scott(Julia Roberts) 😉   Και βεβαίως, έφτασα μπροστά στη βιτρίνα με τέτοιο χτυποκάρδι….

Pretension in full gear. Εκανα ότι κοιτούσα την βιτρίνα  🙄

Peeping in …. empty . William/Hugh was not there 😦 Δεν άντεξα έριξα μια ματιά μέσα. Ο βιβλιοπώλης δεν ήταν εκει.

Νever give up… I had a look around the market, perhaps he was buying his beans.Εριξα μια ματιά στην αγορά, μήπως πήγε για ζαρζαβατικά, μιας και την τελευταία φορά εκσφενδόνιζε  φασολάκια στους παπαράτσι

Μεγαλεία βλέπεις με την Τζούλια…..

No luck, so I went for more shopping.  Καμμιά τύχη, το έριξα και εγώ στα ψώνια.

Notting Hill Carnival is an annual event in August, over two days . It has continuously taken place since 1965. It is led by members of the Caribbean population, many of whom have lived in the area since the 1950s. The carnival has attracted up to 1.5 million people in the past, putting it among the largest street festivals in Europe.

For the history, I have to mention tha  Notting Hill was infamous for the race riots in 1958.

The riot is thought to have started on 20 August when a gang of white youths attacked a white Swedish woman, Majbritt Morrison, who was married to a West Indian man.Later that night a mob of 300 to 400 white people, many of them “Teddy Boys“(photo left),  attacking the houses of West Indian residents.

Maslow’s hierarchy of internet needs: above all else, internet users requirs funny pictures of cats 😉

and mainly dogs