Athens is back on stage and has a fascinating story to tell

Odeum of Herodes Atticus

Odeum of Herodes Atticus

Athens is back on stage – in the frontlines of the  international newspapers -and I was back to Athens for some days to watch with my own eyes the whole performance . There was a new government and for first time in the Greek history a left party in power! And from that point, Athens’s fascinating story began.

The main characters are real bold and attractive and they are with the side of common people.They are young -Alexis Tsipras, the Prime minister is only 40 years old – handsome and eloquent – the Finance Minister Yanis Varoufakis, a man with real  bravura, speaks eloquently English and Greek and he is  expertised in Game Theory of Economics.

imgres-1Alexis and Yanis went out and about in Europe as formidable actors starting their campaign by telling their story, the Greek story in a different and attractive way – not any more the old humiliated story of the capitalistic Europe about the corrupt little Greek cheaters. They were using heartfelt titles for their movement “government of national  rescue” symbols and fashion, no ties, scarfs with a mischievous brand history in order to convey easily their message to everyone in the planet.  All the international community of economists, economic analysts, journalist common people, even my uncle Raymond in his isolated farm somewhere in Wales, were fascinated by them and they want to listen and support them.

What they were saying was to remove Greece from “Palliative Care” and stop paying the big fat “doctors” and “Institutions” for this care. Let Greece and Greek people get real medicines and be responsible by themselves for their recovery. Meanwhile,  the co-stars came up on the stage and the whole performance became a bit sloppy, not any more storytelling but some murmurs about numbers and graphs…

And as Simon Kuper wrote :

If you want to be heard, you need a story. If you don’t want to be heard, don’t tell a story. Be boring. Banks and Brussels both do that brilliantly. Put out long legal documents about “collateralised debt obligations” and people will switch off. Brussels jargon about “additionality” and “subsidiarity” achieves the same effect. Once nobody is listening, the actors can do what they like.”  


Journalists from Netherlands interview Greek people in Monastiraki, Athens



Strolling around Plaka, Athens

“We are what we repeatedly do” Aristotle.One sunny day of February, I was back in Athens and I was strolling around Plaka, Athens. Years and years the same pilgrimage, back to my home town and strolling around the same places again and again. Never tired doing so! And every time, I’m discovering something new.

Old houses have been renovated smartly and with care, taking into consideration the environment!


In every step around this area ,the visitor will come across of different archaeological monuments :The Tower of Winds.


Another house nicely renovated. I’m sure the group of Atenistas who painted the stairs in Kolonaki had never noticed what colours have been used so far in renovating old places in Athens, or they were newly arrived immigrants from Brazil bringing with them tones of paint.



The museum of Greek folk music instruments.


Lysicrates Monument

It is supposed to be the most expensive address in Athens -Dionysou Areopagitou st.- with a view of 3000 years of history & glory-Parthenon.

Whatever is going on, there  is always a table in the sun and a friend to talk to by drinking your coffee. This is Greece for you!


Lycabettus hill :  View from the upper floor of the Acropolis Museum

At the entrance of the Acropolis Museum the excavations are still on.Nothing stops the archaeologists.The treasures to be found are still innumerable.


At the Acropolis museum restaurant with the most beautiful view and the simplest food which is equally gorgeous.

Still, I remember the taste the cheese pie in the picture below! The whole secret was hidden in the making of the philo.


P1080996The museum has beautiful and exclusive presents!

The nice necklace is made of silk and in various combination of colours.

And a nice tote bag(pic. below) with the picture of Athena in order to make a difference -a cultural one  😉

Europe :The embarrassment of riches

“Baby, the rich have a wonderful time” I was thinking while noticing the Europeans around Athens,Paris,London, during my visit in the mentioned cities, before preparing my suitcases for my next secondment to the cold climates.
The Athenians… that they didn’t eat it all collectively rather just by themselves using fork and knife, were being prepared to taste the first class champagne on the VIP’s island, Mykonos.

“Μωρό μου, οι πλούσιοι περνάνε θαύμα παντός καιρού” ήταν μια από τις σκέψεις που έκανα καθώς παρατηρούσα τους κατοίκους της Ευρώπης -Αθήνα, Παρίσι, Λονδίνο- στο μικρό γύρo που έκανα, πριν ετοιμάσω τα μπογαλάκια μου για τη καινούργια απόσπασή μου στα κρύα κλίματα.
Οι Αθηναίοι… που δεν τα “φάγανε όλοι μαζί”, αλλά μόνοι τους με πιρούνι και μαχαίρι, ετοιμάζονταν να γευτούν την πιο ακριβή σαμπάνια στη Μύκονο.

In Paris, most tourists were Chinese trying to absorb the wonders of Western civilisation & al. at the Louvre museum. The rich Parisians were heading to the low-profile island, Il De Re or Provence -the southern beaches have been invaded by Russians plutocrats. In these resorts, I noticed the products prices were triply expensive from the previous year. Don’t forget, the market price is regulated by the demand, If there are people who can pay, why not? At the same period, the french car industry -Peugeot Citroen- announced the redundancy of 8000 workers.

Στο Παρίσι, οι περισσότεροι τουρίστες ήταν κινέζοι οι οποίοι προσπαθούσαν να απορροφήσουν το δυτικό πολιτισμό “και άλλους..” που ήταν συγκεντρωμένος στο Λούβρο.Οι πλούσιοι Παριζιάνοι ετοιμάζονταν για διακοπές στο “χαμηλό προφίλ” νησί Ιλ Ντε Ρε και τη Προβηγκία-τα παράλια του γαλλικού νότου τα έχουν αφήσει για τους Ρώσους πλουτοκράτες. Σε αυτά τα θερινά θέρετρα, πρόσεξα ότι οι τιμές των προιόντων έχουν τριπλασιασθεί από πέρσι. Μην ξεχνάτε, οι τιμές της αγοράς έχουν άμεση σχέση με τη ζήτηση, αφού υπάρχουν πελάτες που μπορούν να πληρώσουν, γιατί όχι; Την ίδια χρονική περίοδο, η γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Πεζώ και Σιτροέν μόλις ανακοίνωσε ότι θα απολύσει 8000 εργάτες!

The London of the Olympics disclosed the whole liberal system of “who pays and who earns” at the empty seats of the Olympic stadium. The Phantom tickets were forgotten inside the drawers of the Corporate executives, who were being tanned at the warm beaches of the planet, instead of at the seats of the Olympic stadium. And why not, their tickets were free and the bill of the super show will be sent to those people who have a stable address e.g. East End, Liverpool….

Στο Λονδίνο των Ολυμπιακών, το ξεμπρόστιασμα όλου του συστήματος “Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει” φάνηκε στις κερκίδες. Εισιτήρια δεν υπάρχουν και οι κερκίδες είναι άδειες. Τα εισιτήρια φαντάσματα έχουν ξεχαστεί μέσα στα συρτάρια των εκσέκιουτιβς, οι οποίοι προτίμησαν να μαυρίσουν τα κορμιά τους στις ζεστές παραλίες του πλανήτη, παρά στις κερκίδες του Ολυμπιακού σταδίου. Γιατί άλλωστε να ζορίστουν; Tζάμπα ήταν και ο λογαρισμός του υπερθεάματος θα σταλεί σε αυτούς που έχουν σταθερές διευθύνσεις όπως π.χ. Ιστ Εντ, Λίβερπουλ …

Οι περισσότεροι από τους παραπάνω προνομιούχους έχουν στην κυριολεξία κινητές διευθύνσεις, όπως παραδείγματος χάριν το κρουαζιερόπλοιο Τhe World.
Μost of the above privilege people’s addresses are literally movable. They are residents of the cruise ship The World.

The World is a cruise ship serving as a residential community owned by its residents.The residents, from about 40 different countries, live on board as the ship travels the globe—staying in most ports from 2 to 5 days. Some residents live on board full time while others visit periodically throughout the year…

Let’s put some music a la grecque/Πάμε τραγούδι 😉

Abu Dhabi Vs. Athens

Επειδή τελευταίως λαμβάνω πολλά e-mail, μηνύματα .. σχετικά με τη ζωή στο Αμπού Ντάμπι, Θα ήθελα να κάνω μια σύγκριση με την Αθήνα για να πάρουν μια ιδέα οι ενδιαφερόμενοι.

1.Το Aμπού Ντάμπι είναι περίπου 40 χρόνων πόλη, η Αθήνα 3.0000 χρόνων. Απόδειξη, η γριά κότα έχει το ζουμί-βλέπε γερό Αθηναικό κοινωνικό ιστό.
2. Το Αμπού Ντάμπι έχει νέες αγορές, η Αθήνα αρχαίες αγορές σαν αξιοθέατα.
3. Το Αμπού Ντάμπι κάνει γερό μάρκετινγκ στα αξιοθέατα του γιατί μπορεί και θέλει να αγαπηθεί από τον κόσμο. Η Αθήνα έχει περάσει από αυτό το στάδιο αρκετά χρόνια πρίν. Πέρασε ακόμα και από αυτό το στάδιο της προδοσίας και τώρα ακριβώς βρίσκεται στο αυτιστικό στάδιο. Ο Αθηναίος/α δεν ενδιαφέρεται για τίποτε αυτήν συγκεκριμένη στιγμή, απλά θέλει να κουλουριαστεί και να λουφάρει στην ασφαλή μήτρα της μάνας.
4. Το Αμπού Ντάμπι αγόρασε το Ντουμπάι για να το σώσει από την καταστροφή, ενώ αντίστοιχα, η Αθήνα αγοράστηκε από το Βερολίνο.
5. ΄Εχουν και οι δύο αρχηγούς από τις ίδιες φυλές εδώ και αιώνες. Οι αντίστοιχες φυλές, Παπανδρέου, Καραμανλή, στα Εμιράτα είναι Ναχάγιαν και Μακτούμ με σκόρ 1-0 υπέρ τον Ναχάγιαν. Τσίπρα, Καταρατζαφέρη κλπ. δεν έχουν, αλλά και αν έχουν, τους μπουκώνουν το στόμα(όταν το ανοίγουν) με πετροδόλλαρα. Παλαιότερα, όπως και στην Αθήνα άλλωστε, είχαν θανατηφόρα ατυχήματα (βλέπε Λαμπράκη).
6. Στο Αμπού Ντάμπι η διαφθορά είναι Ltd.,στην Αθήνα είναι δημοκρατική την έχουν όλοι και παντού.

7. Στο Αμπού Ντάμπι, η διανομή και τοποθέτηση των μεταναστών είναι καθαρά ιεραρχική/ταξική. Τους πολύ πληβείους τους οδηγούν στην έρημο, στην Αθήνα τους έχουν παραχωρήσει την κεντρική πλατεία.
8. Τα παιδιά στο Αμπού Ντάμπι μιλάνε καλύτερα Αγγλικά απ΄ ότι Αραβικά. Στην Αθήνα μιλάνε δύο γλώσσες σε μία.
9. Οι νέοι και άνεργοι κάνουν το ίδιο με τους Αθηναίους: Τρώνε πίτσα και πίνουν κόκα κόλα για πρωινό στο τοπικό τους καφενείο.
10. Οι Αμπού Νταμπιανοί δανείζονται την ιστορία των άλλων και πληρώνουν αδρά για τις υπηρεσίες. Οι Αθηναίοι την μοιράζουν απλόχερα και δεν παίρνουν μία και μετά μετανιώνουν.
11. Οι Αμπού Νταμπιανοί πηγαίνουν με Χάμμερ εκδρομή στην έρημο, οι Αθηναίοι με τα αντίστοιχα αυτοκίνητα κάνουν εκδρομή στην πλατεία Κολωνακίου, Γλυφάδας κλπ.
12.Η πόλη του Αμπού Ντάμπι κτίζεται με γρήγορους ρυθμούς. Μόλις καταλάβουν ότι έχουν τιγκάρει από ασχήμια σαν την Αθήνα, θα αρχίσουν να τα καίνε ξεκινώντας παραδόξως από τα πιο ωραία κτήρια.
( H συνέχεια στο προσεχές τεύχος)

Athens is good as it gets

For those who are planning to go or stay in Athens, there are some hidden gems to discover around /Για αυτούς που πρόκειται να μείνουν στην Αθήνα, υπάρχουν αρκετά μέρη να ανακαλύψουν και να περάσουν καλά, χωρίς έξοδα και ιδιαίτερο κόπο.

1.Νational Garden of Athens / Eθνικός Κήπος στο κέντρο της Αθήνας

This Garden is a real heaven. You forget you are right in the center of Athens/ Eνας πραγματικός παράδεισος μέσα στο κέντρο της Αθήνας

On the way to Benaki Museum with view of Lykabetus/ Aνηφορίζοντας προς το Μουσείο Μπενάκη με θέα τον Λυκαβητό.

2. Benaki Museum, the cafe in the top floor, nice ambience and magnificent view. To καφενείο στον τελευταίο όροφο του Μουσείου Μπενάκη έχει ωραία ατμόσφαιρα και καταπληκτική θέα.

3. ‘Pantopolio’ in the center of Athens(Sofokleous St-the Financial district of Athens): Organic products made in Greece.To Παντοπωλείο Μεσογειακής Διατροφής και του ‘πουλιου το γάλα’ για αυτούς που ψάχνουν βιολογικά προιόντα από όλη την Ελλάδα. Να πω την αλήθεια, για πρώτη φορά, το εντόπισα στο ‘γκλόμπαλ’ περιοδικό ‘Monocle’ του “πολύ κύριου” Τyler Brule (FT columnist)

4. Gazi (Keramikos station): An introduction to the greek night life before embarking for the Aegean islands
Γκάζι(σταθμός Κεραμεικού): Μια εισαγωγή στην νυχτερινή ζωή πριν ‘μπαρκάρετε’ για τα νησιά Αιγαίου.

Mamakas restaurant/Γκάζι-εστιατόριο Μαμάκας

5.My friend Veta’s house * (as private as it gets 😉

With view of the’little Hollywood’.Perhaps the swimming pool belongs to a greek financier or MP/ Με θέα το μικρό Χόλιγουντ.Iσως η πισίνα να ανήκει σε χρηματιστή ή υπουργό/βουλευτή).

Μια όμορφη ελληνική γωνιά.

*(΄Ολο και κάποιον φίλο θα έχετε με σπίτι με θέα για αλλαγή παραστάσεων)

Το παραπάνω ‘οδοιπόρικο’ έκανα όταν βρέθηκα στην Αθήνα και πέρασα τέλεια. Σας το συνιστώ. Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού!

Athenian stories part 2 -Aθηναικές ιστορίες Μερος 2ον

Another thing that I missed and I indulged myself was to read the Greek newspapers which gave me a P6280225chance to catch up with the political and cultural scenery in Greece. One of the major book critic was once more upset with the blonde women reading love stories books –wrong people read wrong books! He inspired me so much with his criticism that I am thinking to write a love story having as the main character the book critic himself  falling in love with the ‘bestsellerista’ writer of those books. It will be fun!

The recession in Greece/Athens was not very obvious at least to me in comparison with that of the British one. In England I have already known people from my inner circle who have lost their job or they can’t find a new one or even worst, their mortgaged house has been repossessed. In Greece there were are isolated incidents such as the closure of one of the hundreds of newspapers. But again, I am not sure if the reason was the recession or the internet effect or simply that the Greek market cannot afford to have such large numbers of printed mass media . The number of newspapers and magazines is disproportionately large for such a small country as Greece.

Once more I confirmed that the Greeks individually are quite well off as well as their need to confirm their upward social mobility by wearing social status symbols as Rolex watches and signatures’ bags . My visit to the local upmarket super market Vasilopoulos the Greek equivalent of the British Waitrose was a feast to my eyes , the exhibition of Rolex watches and other outfits labels on the customers body.

The supermarket, the hairdresser, and the coffee places with trendy music and with view to the sea were an escape from the tiring bureaucracy of the Governmental departments as well as from the extended family with their complex issues to solve . I suppose in some way all the Greeks follow the same path with me to deal with their unsolved problems and the curmudgeonly behaviour -‘grinia’- which the latter is poured out mainly from the TV channels .

During the period of my visit the main headlines in the newspapers were about Siemens. A huge corruption scandal where everybody was involved including members of the Government and of the opposition parties. Of course the main character-the chief executive- as always happens in the movies and in the countries with lax laws has escaped.

Before settling down to my base after my European trotting where we used all sorts of transportation such as aeroplanes, sleeper trains, boats, cars even bicycles and lodges such as hotels apartments, houses and camping tents I returned for a few days to Athens. Where I had another challenge -I start to believe that I have surpassed Odysseus labours- the fires. This time the fires was not something absurd, a sad event that somebody watches in the TV and feels depressed, angry and obsolete because he cannot do anything about it. This time I felt all the above plus a big scare that I will watch myself in the TV screen trying to save my life and my house by watering the surroundings trees. Luckily one of the helicopters was passing with a bucket full of water and put it out. Later,  all the lucky habitants of the place, we had a small chat with the owner of the news agency-periptero- Eleftheritsa, who among others was saying ‘the pilot of the helicopter was a foreigner’. I have no idea how she worked out this fact, perhaps the pilot dropped his passport along with the water and save us!

From that point we all lived happily ever after  sitting comfortably front of the ‘tely’ watching the fires  and other bad things that happen to the other people, until it was time to go back to my base. I flew back- with  mixed feelings of sadness and liberation- to the nice city of the Cycifean Abu Dhabi. Τhere I realized that Athens, comparing to Abu Dhabi,  is Stockholm and the Athenians ‘born again’ Swedes.  As it always happens, the look of the life itself is depending always from which side you look at it 😉


P6280224Κάτι άλλο που μου έλειψε στην ξενητειά  ήταν η ανάγνωση Ελληνικών εφημερίδων το οποίο  σπορ του έδωσα και κατάλαβε ολο αυτό τον καιρό που έμεινα. Ετσι μου δόθηκε η ευκαιρία να καταλάβω λίγο το πολιτικό και πολιτιστικό σκηνικό της Ελλάδας. Ενας από του πιο γνωστούς και φημισμένους κριτικούς βιβλίων ήταν για μια ακόμα φορά θυμωμένος με την ‘ξανθιές’ που διαβάζουν ιστορίες αγάπης -λάθος άνθρωποι διαβάζουν λάθος βιβλία. Εμπνεύστηκα τόσο πολύ από αυτή την κριτική που ετσι μου έρχεται να γράψω μια ιστορία αγάπης με πρωταγωνιστή τον ιδιο κριτικό να ερωτεύεται την  μπεστεσελλεριστα συγγραφέα. Θα έχει πλάκα!

Η οικονομική ύφεση στην Αθήνα δεν ήταν τόσο ορατή τουλάχιστον στα δικά μου μάτια, όπως είναι στην Αγγλία όπου εκεί ήδη έχω γνωστούς στον κύκλο μου οι οποίοι έχουν χάσει την δουλειά τους, δεν μπορούν να βρούν καινούργια ή εχουν χάσει το σπίτι τους. Στην Ελλάδα υπήρχαν μεμωνομένα γεγονότα, όπως το κλείσιμο μιας εφημερίδας από τις εκατό που κυκλοφορούν. Και δεν είμαι σίγουρη αν αυτό ήταν λόγω ύφεσης ή αποτέλεσμα του Ιντερνετ ή πιο απλά ότι η ελληνική αγορά δεν αντέχει ένα τόσο μεγάλο αριθμό εφημερίδων και περιοδικών. Ο αριθμός είναι δισανάλογος μεγάλος για τον πληθυσμό μια τόσο μικρής χώρας.

Αλλη μια φορά διαπίστωσα ότι οι Ελληνες σαν ιδιώτες εχουν οικονομική ευμάρεια καθώς επίσης έχουν την ανάγκη να την επιδείξουν, δείχνοντας οτι έχουν ανέβει τα σκαλοπάτια της κοινωνικής αναρρίχησης φορώντας σύμβολα του ‘αλφα’  κοινωνικού στάτους.  Μια βόλτα στο σουπερ μαρκετ Βασιλόπουλος εφάμιλλο του Βρετανικού Waitrose  ήταν πράγματι μια πανδαισία από όλων των ειδών των ρολογιών Ρολεξ και τσαντών κάποια φίρμας αυτών της υψηλής ραπτικής.

Το σουπερ μαρκετ, το κομμωτήριο και το καφέ με τη θέα προς την θάλασσα ήταν πράγματι μια απόδραση απο την κουραστική καθημερινότητα που συμπεριλάμβανε  την Ελληνική γραφειοκρατια  και τα  αλυτα προβλήματα  της εκτεταμένης  οικογένειας. Υποθέτω ότι οι  Ελληνες ακολουθούν όλοι αυτό το μονόδρομο για να επιβιώσουν, Σουπερ Μαρκετ-κομμωτήριο-καφε με θέα την θάλασσα , απο την γκρίνια που κυρίως εκπηγάζει από τα κανάλια της Ελληνικής τηλεόρασης.

Κατά την διάρκεια της παραμονής μου το κύριο νέο των ειδήσεων ήταν το μεγάλο σκάνδαλο της Siemens oπου όλοι είχαν πάρει μέρος κυβερνητικά και μη στελέχη και κόμματα της αντιπολίτευσης. Ο κύριος δραστης πρωταγωνιστής-Chief Executive της Siemens- οπως γίνεται πάντα στις ταινίες και στις χώρες με χαλαρούς νόμους δραπέτευσε βέβαια.

Πριν γυρίσω στη βάση μου μετά από τον γύρο της Ευρώπης όπου χρησιμοποίησα όλα τα μέσα μεταφοράς από αεροπλάνα, τραίνα και βαπόρια (ακόμα και ποδήλατο) και κοιμήθηκα σε σπίτια ,ξενοδοχεία, διαμερίσματα τέντες και κουκέτες τραίνων, γύρισα για λίγο στην Αθήνα. Εκεί με περίμενε άλλη δοκιμασία, αρχίζω να πιστεύω ότι έχω ξεπεράσει τον Οδυσσέα στους άθλους του, τις φωτιές. Αυτή τη φορά οι φωτιές δεν ήταν κάτι αόριστο, ένα γεγονός που το παρακολοθούμε στην τηλεόραση και λυπόμαστε, αγανακτούμε ή αισθανόμαστε άχρηστοι. Αυτή τη φορά φοβόμουν θα αισθανθώ όλα τα παραπάνω και θα με δω  και εμένα την ίδια στην οθόνη να παίρνω μέρος στη διαδικασία σωτηρίας της ζωής μου και του σπιτιού μου ρίχνοντας νερό στα δένδρα.  Ευτυχώς ένα από τα ελικόπτερα περνούσε εκείνη την ώρα και εσβησε την φωτιά που ήταν πολύ κοντά μας με ένα κουβά νερό που κουβαλούσε. Λίγο αργότερα όλοι οι τυχεροί κάτοικοι της περιοχής είχαμε μαζευτεί στο περίπτερο της Ελευθερίτσας η οποία ανακοίνωσε ότι ο πιλότος τους ελικοπτέρου ήταν ξένος. Δεν έχω ιδέα πως το κατάλαβε, αναρωτιέμαι μήπως  ο πιλότος έριξετο διαβατήριο ταυτόχρονα με τον κουβά  νερό!

Μετά από αυτό το σημείο  ζήσαμε όλοι ευτυχισμένοι στημένοι και βολεμένοι μπροστά στην οθόνη της τηλεόρασης μας παρακολουθώντας τα άλλα κακά που συμβαίνουν στους άλλους, μέχρι να φύγω για την ωραία πόλη του ‘ραβε ξήλωνε’ Αμπου Ντάμπι με αισθήματα λύπης αλλά και απελευθέρωσης. Μέχρι που έφθασα και ένοιωσα ότι η Αθήνα συγκρινόμενη με το Αμπου Ντάμπι είναι Στοκχόλμη και οι Αθηναίοι ‘γεννημένοι ξανά’  Σουηδοί. Για μια ακόμη φορά επικύρωσα την ιδέα ότι η όψη της ζωής εξάρταται από πια πλευρά και οπτική γωνία την κοιτάει κανείς   😉