Athenian Stories Part 1-Αθηναικές Ιστορίες Mέρος 1ον

After one year of our Arabic experience our need to go back to Europe was quite intense. It was   a  kind of pilgrimage to the ‘traditional’ places where we had already lived or spent holidays in the past.

My first stop was P6100044-1in Athens my homeland seeing family, relatives and friends and making a bit of promotion of the book. The time of my arrival  coincided with the European election. The Athenians  had already decided not to vote. This opinion was coming straight from their subconscious through the voice of a stand up comedian named Lakis Lazopoulos  who with his pretty sense of humour shapes common opinion in the Greek land. This time, all the setting was divinely convenient . My compatriots could enjoy their  extended weekend at their summer houses and at the same time  claim  that they are rebellious political animals giving a real message- a slap to the corrupted Greek political world by not voting. The other day somewhere in a ‘Greek Starbucks’ drinking our freddo cappuccino,  my friend Maria was telling me ‘why to vote and who to vote for? So it was better to go swimming… Did you see the British?  They gave a good lesson to  the  Brown’s government, in the election his party came seventh in the list’. I was listening her, drinking this new  cocktail (we are unbeatable in  improvising  cold coffee recipes) totally puzzled   and wondering at the same time the role of the blank vote-spoiled vote and where my friend discovered the seven  parties in the  British parliament! For these complex debating skills I love the Greeks to bits.

My book presentation  in the new cafe/book  shop named Floral in the centre of Athens Exarhia was quite a breakthrough to my personal shyness.  I was able to read my speech without  a trace of temerity and I quite enjoyed it despite Smaragda’s  (my actress friend) reprimands  about the reading. She was expecting me to learn it by heart. Ha! If I was able to do that I would be an actress now , acting cheek to cheek with Hugh Grant, not writing a book about him.  The brevity of the reading was due to the fact that I was surrounded by the ‘stand by me’ friends Ritsa , Natassaki and Eleni, Aggeliki Papadopoulou, my agent  and friend Katerina Fragou my  old family friend actress Samaragda Smyrnaiou.And last not least Johnny –my backbone -was around. There were some new blogofriends  Coco , Antigoni, Katrina . I was surprised and impressed by the fact that some people came because they had been informed  by the mass media, newspapers etc..  Quite a few from my audience were missing because they have been captured by Alogoskoufi  (ex MP)who  presented his own book at the same time at GB. Anyway I have a big heart so I didn’t harbour  any resentfulness to him.

Another mission was to visit the new Acropolis museum. Despite the  Greek media discouragement   who was announcing  that all the tickets had been sold out in the first three days, I was able to visit it in the third day without any problem of queuing or not finding a ticket. My verdict  is that at last we have a proper museum with the latest technology to exhibit our archaeological treasure.  I will leave  the comments about the architecture  of the museum itself to those who adored it and of course they are majority and therefore their opinion is the correct one.


Αθηναικές ιστορίες

P6130068Μετά από ένα χρόνο διαμονής  στην Αραβική χερσόνησο χωρίς κανένα διάλλειμα  η ανάγκη μας να γυρίσουμε  στην Ευρώπη και στα παλιά λημέρια μας  ήταν πολύ έντονη.

Πρώτος σταθμός ήταν η Αθήνα η ιδιαίτερη πατρίδα μου ,για  να δω την οικογένεια μου, τους συγγενείς και φίλους και να προωθήσω και λίγο το βιβλίο μου. Η επιστροφή μου στην Αθήνα συνέπεσε με τις Ευρωπαικές εκλογές . Οι Αθηναίοι ήδη είχαν αποφασίσει να μην πάνε να ψηφίσουν, τους είχε μιλήσει  βλέπεις το υποσυνειδητό τους μέσω του στόματος  του Λάκη Λαζόπουλου ο οποίος διαμορφώνει εδώ και αρκετό καιρό κατά ένα μεγάλο μέρος την Ελληνική κοινή γνώμη. Και  ειδικά αυτή τη φορά όλο το σενάριο τους ήρθε ‘κουτί’ ήταν τριήμερο είχαν προετοιμαστεί να πάνε στα εξοχικά τους να περάσουν μούρλια και την ίδια στιγμή θα παρουσιαζόντουσταν εντελώς πολιτικοποιημένα όντα  δίνοντας  ένα κανονικό χαστούκι  στη διαφθορά του πολιτικού κόσμου ξαπλώνοντας στη καινούργια ΙΚΕΑ σεζ λονγκ που αγοράσαν για το εξοχικό. Αυτά μου έλεγε και η φίλη μου η Μαρία όταν πίναμε τα  Fredo καπουτσίνα μας σε ένα Αθηναικό ‘Starbuck’ . Μου ελεγε λοιπόν ‘Γιατί να παω να ψηφίσω, και ποιόν να ψηφίσω; Δεν πάω καλύτερα να κολύμπήσω.. Δεν βλεπεις που οι Βρετανοί βγάλανε τον Μπράουν στη έβδομη θέση;’ . Tην άκουγα και έπινα  το κοκτειλ  μου ( καλά είμαστε άπαιχτοι στον να δημιουργούμε  παγωμένες καφοσυνταγές)  εντελώς μπερδεμένη και  συγχρόνως αναρωτιόμουν,  τι ρόλο παίζει άραγε η λευκή ψήφος και που στο καλό  η φίλη μου ανακάλυψε τα επτά κόμματα στην Βρετανική βουλή; Ενας λόγος που λατρεύω τους Ελληνες είναι ότι είμαστε ακαταμάχητοι σε λεκτικά  επιχειρήματα.

Η παρουσίαση του βιβλίου στο Καφε Φλοράλ ήταν πράγματι μια σημαντική πρόοδος  όσον αφορά την προσωπική μου αυτοσυγκράτηση και δειλία.  Διάβασα το λόγο μου χωρίς ίχνος συστολής και το καταδιασκέδασα. Αν και η  και Σμαράγδα Σμυρναίου (η φίλη μου ηθοποιός)  με κατσιάδασε λέγοντας μου ότι έπρεπε να τον πώ απέξω. Χα! Αν ήμουν ικανή να το μάθω απέξω τώρα θα έπαιζα στις ταινίες ‘τσικ του τσικ’ με τον Χιου Γκραντ και δεν θα έγραφα βιβλια για αυτόν. Βέβαια σε αυτή την άνεση μου έπαιξε ρόλο το ότι περιτρυγιριζόμουν από τους ‘stand by me’ φιλους την Ριτσα, το Νατασσακι την Ελένη, την Αγγελική Παπαδοπούλου, την αντζεντισσα μου Κατερινα Φράγκου και την παλιά μου οικογενειακή φίλη Σμαράγδα Σμυρναίου. Και φυσικά- την ραχοκοκαλιά μου- τον Τζόνι. Γνώρισα νέους μπλογκοφίλους όπως την Κοκο την Αντιγόνη και την Κατερίνα και ακόμα εντυπωσιάστικα από το γεγονός ότι αρκετοί ήρθαν γιατί το πληροφορηθήκαν από την μέσα μαζικής επικοινωνίας, εφημεριδες κλπ. Ενα μέρος από το κοινό μου απορροφήθηκε από την ομιλία του Αλογοσκούφη που έκανε παρουσίαση τον δικό του βιβλίο την ίδια ώρα και ημέρα στο GB. Τελος πάντων, έχω μεγάλη καρδιά  -μου το είπε και ο καρδιολόγος στο τελευταίο check up- που χωράει όλους, γιαυτό δεν του  κρατάω καμμία κακία.

Πραγματοποίησα άλλο ένα στόχο που είχα βάλει κατεβαίνοντας/ανεβαίνοντας στην Αθήνα να πάω να επισκεφτώ το Μουσείο της Ακρόπολης. Η ετυμηγορία μου είναι  ότι επιτέλους έχουμε Μουσείο τελευταίας τεχνολογίας για να συντηρήσουμε και να επιδείξουμε τον πλούσιο  αρχαιολογικό μας θησαυρό. Τα σχόλια περί κτιρίου και αρχιτεκτονικής θα το αφήσω σε αυτούς που το λατρέψανε και οι οποίοι είναι η πλειοψηφία και με το τελευταίο αυτόματα συνεπάγεται και το σωστό της γνώμης περί ωραίου.


Η Πηνελόπη στα Εξάρχεια

Κατεβαίνω στα Εξάρχεια χωρίς γκαζάκια αλλα με τον ‘Τζόνι και εγώ’ παραμάσχαλα διαβάστε παρακάτω λοιπόν :

Δευτέρα 29 Ιουνίου στις 7:00 μ.μ. η συγγραφέας Ντία Μέξη-Τζοουνς κάνει μια στάση στην Ελλάδα στο καφέ Floral για την παρουσίαση του βιβλίου της

‘ο Τζόνι και Εγώ’ από την Εμπειρία Εκδοτική

Aποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η ηθόποιος Σμαράγδα Σμυρναίου.


To νέο FLORALBooks+Coffee είναι ένας χόρος σε τρια επίπεδα, με κλασσική Bauhaus αρχιτεκτονική και ίχνη από το καφε ζαχαροπλαστείο Floral του 1935: Mia μαρμαρινη σκάλα, ίχνη ταπετσαρίας, επιβλητικές κολώνες, μεγάλες τζαμαρίες. Θα μπορούσε να φανταστεί κανεις τον Κύρκο, τον Ξαρχάκο τον Χορν να πίνουν το καφε τους με την Πηνελόπη και να μιλάνε για τον Τζόνι 😉


Floral / Books + Coffee / Θεμιστοκλέους 80, Πλατεία Εξαρχείων

*Σας περιμένω όλους! αφήστε τις δικαιολογίες για ραντεβού που είχατε κανονίσει πριν ενα μήνα και άλλες Αλβιόνικες δικαιολογiες γιατί εδώ εν Ελλάδι δεν πιάνουν

Johnny and me at ‘Public΄ in Athens

Mεγαλεία ο Τζόνι λοιπόν. Νόμιζε ότι μόνο εκείνοι έχουν αρχοντικά. Του έδειξα λοιπόν το κτίριο που θα γίνει η παρουσίαση και δεν έβγαλε μιλιά. Οχι παίζουμε ….     😉 

Λοιπόν το τοπίο ξεκάθαρισε. Eβγαλα εισιτήρια, βρήκα διαβατήρια( το ένα ληγμένο, το άλλο σε μια διαδικασία χ) και  με τα νεύρα τσατάλια έρχομαι για την παρουσίαση του “Τζονι και εγώ” που θα γίνει στo  ‘Public’, Σύνταγμα την Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 7:00 το απόγευμα. Θα γίνει συζήτηση με θέμα ‘Βlogs, Γυναίκες, Βιβλία και Εξωτερικό”. Στο πάνελ θα πάρουν μέρος η Ελένη Γκίγκα, ο Μάνος Κοντολέων, η Ρίτσα Μασούρα και η Αγγελική Παπαδοπούλου και εγώ .

Είστε ΟΛΟΙ προσκαλεσμένοι και σας περιμένω ΕΚΕΙ να τα πούμε από κοντά. Ηταν καιρός πια  φιιουυ!

The Book Launch

 The time of the Book Launch is looming as well as the realization that writing a book isn’t anymore a solitary path, safe and secure like a womb. The other day I felt a cramp in my stomach when I saw my agent’s email on the screen saying:

The book launch  is going to take place on 1st October at ‘Public’ in Syntagma. Full Stop.  There will be a panel of authors, journalist etc and the subject of the discussion will be about “Blogs, Women, Books and Abroad”.Full Stop .You need to come and read some parts of your book in front of the audience  Katerina

I had no idea what was the ‘Public’? I knew ‘Syntagma’ and this sounded impressive! The ‘Johnny and Me’ in the central square of Athens in front of the Greek Parliament wow!! But the cramp in my stomach was due to the last line “…read parts of the book in front of the audience”.

Back to the screen writing

Dear  katerina

“I presume this is a joke,  because the thought of  me reading in front of an audience can  only happen  with the outfit of a bank’s robber– balaclava- or  after consuming a half bottle of whisky .Full stop. Think something more realistic.”

The above was my immediate response to my agent’s e-mail and straight away I went to the safety place –think tank – put the kettle on for a tea and think. So far the situation with the book was safe. I wrote the book and thoroughly enjoyed the process. The next stage, which was reading the print copy was equally amusing before going to sleep. I had created a book that I wanted to read and so far I was happy and safe. Everything was private and personal; nobody was involved except me, my book and my jokes. I stopped to read it when the publisher sends me a copy of the real book. My first reaction was to feel sick but still, I got used to it. My timid step to publicity was the blogosphere. I created a blog and started to post some parts of the book. At the beginning I felt nice, nobody has noticed it, no comments, no visits, perhaps, because I didn’t know then about counters etc. Everything was perfect and safe! After a while I realised as I was crawling through the blogs that everybody had posts with full of comments and visitors. Everybody was popular within their circle. Then as always happens to me throughout in my life my big internal enemy -my shyness- was replaced by boredom.

Suddenly one day I saw 1 comment saying

‘Your writing is  nice and  elegant ….  You could be a columnist …etc.’ So Far. 

I was surprised, flattered and again not sure how to respond and start a dialogue with this lady named So Far whose blog I liked very much.  So my response was a dry and perhaps an arrogant ‘thanks’ which leads straight back to the safety net.

The rest is history …

At the moment I feel anxious but the thought that I will be back to Athens soon gives me a great sense of happiness.