Greeks in search of an identity

Katerina Moutsatsou’s youtube, as the status of a fb friend poured a string of comments. All tried to justify why they did or didn’t like it. From the youtube’s content, but as well, from the comments, I noticed a desperate effort of finding out what is our Greek identity. Who we are? However, how we can establish an identity in a country which is in a process of continuous division? Starting from the 36 political parties, the football teams: Panathinaikos, Olympiakos…, Athenian, provincial Greeks…And lately, we have another division : hellinakia & hellinares -the good and bad… Let alone the social classes, in this point, we’re all aristos, as they say : We’re all Greeks.
All the above, reminds me a bit of a greek children’s game “Where, where is the ring and the secret of our identity?”.
I can give a small hint for this game by posting three videos. The first one is a youtube with Moutousi (I found in the status of my friend, Ritsa Masoura ), the second is Moutsatsou’s youtube and the third is about the promotion of Stockholm’s brand. I labeled them according to my own interpretation, without the intention of preoccupying you. Enjoy and think about!

Το μικρό σποτάκι της Κ. Μουτσάτσου στο στάτους ενός φίλου στο fb άναψε φωτιές στο Διαδίκτυο. ‘Ολοι προσπαθούσαν με μακροσκελή σχόλια να εξηγήσουν γιατί τους άρεσε ή δεν τους άρεσε. Από το περιεχόμενο του βίντεο αλλά και από τα σχόλια, διέκρινa μια απεγνωσμένη προσπάθεια ανεύρεσης της ελληνικής ταυτότητας.Ποίοι είμαστε άραγε ; Πως μπορούμε να καθιερώσουμε μια ενιαία ταυτότητα σε μία χώρα που είναι σε διαδικασία συνεχούς υποδιαίρεσης.Αρχίζοντας από 36 πολιτικά κόμματα, συνεχίζοντας με τις ποδοσφαιρικές ομάδες: Παναθηναικούς, Ολυμπιακούς, Αθηναίους,βλάχους .. Και τώρα τελευταία έχουμε και μια άλλη υποδιαίρεση: τα ελληνάκια και τους ελληνάρες-οι κακοί και καλοί, και πάει λέγοντας. Αφήνοντας κατά μέρος τις ταξικές υποδιαιρέσεις, γιατί εκεί είμαστε όλοι αριστοκράτες-όπως το γνωστό : “είμαστε όλοι Ελληνες”.
Γράφοντας τα παραπάνω, μου έρχεται στο νού αυτό το παιχνίδι που έπαιζα όταν ήμουν μικρή “που’ντο που’ντο το δαχτυλίδι και το μυστικό της ταυτότητάς μας;”. Παρακάτω, παραθέτω τρία βίντεο. Το πρώτο είναι το ελληνικό βίντεο με τη Μουτούση (το βρήκα στο στάτους της φίλης μου, Ρίτσα Μασούρα) το δεύτερο της Μουτσάτσου και το τρίτο, ένα βίντεο σχετικό με την προώθηση του brand της Στοκχόλμης.
Σε κάθε βίντεο έχω δώσει την δική μου ερμηνεία, χωρίς βέβαια να θέλω να σας πρoιδεάσω. Δείτε τα και σκεφτείτε!

Greeks behaving inwardly : Οι ΄Ελληνες συμπεριφέρονται με εσωστρέφεια.

Greeks behaving desperately a l’ Americaine : Oι Έλληνες συμπεριφέρονται υστερικά με μεγάλες δόσεις αμερικανιάς.

Europe points the way. Α small nation using high technology and engaging with the modern world. H Eυρώπη δείχνει το τρόπο. Ενα μικρό κράτος χρησιμοποιεί υψηλή τεχνολογία για να συνδεθεί με το μοντέρνο κόσμο.

We choose the way to follow. Or we can blend them and follow the third way. Διαλέγουμε και παίρνουμε.

Penelope goes glam : Monte Carlo beach club

After Nepal, the urgency for something luxurious was heightened. And it’s not at all difficult to find it in Abu Dhabi. First stop, was the newest club of Abu Dhabi and the most glamorous- a word that is associated with another word “expensive”. Unfortunately, it is always that way. But I had the privilege to indulge in this luxurious experience for one day. I’m posting some pictures for you to get a taste and escape for a minute from the freneticism of the looming elections and the politicians’s “honest” promises-one is taking place in France(tomorrow) and the other in Greece and France(2nd round) on the 6th of May(see synchronised Europe!).

Μετά το Νεπάλ, η ανάγκη για πολυτέλεια ήταν αρκετά έντονη. Κάτι που δεν είναι πολύ δύσκολο να το βρεί κανείς στο Αμπού Ντάμπι. Πρώτος σταθμός μου, λοιπόν, ήταν το πιο καινούργιο και γκλαμ κλαμπ Μόντε Κάρλο. Εξάλλου η ονομασία δηλώνει όλη τη γκλαμουριά του και συνήθως αυτή η λέξη πάντα συνδέεται με κάποια άλλη λέξη ‘ακριβό’. Δυστυχώς, όλα τα ωραία πράγματα έχουν το τίμημά τους. Είχα όμως το προνόμιο να χαρώ αυτή την ατμόσφαιρα για μία ολόκληρη μέρα. Παρακάτω, έχω ανεβάσει μερικές φωτογραφίες για να πάρετε μια γεύση και να δραπετεύσετε λίγο από την φρενίτιδα των επικείμενων εκλογών και των “τιμίων” υποσχέσεων των πολιτικών-στη Γαλλία(σήμερα) και στην Ελλάδα και Γαλλία(2ος γύρος) στις 6 Μαίου(βλέπε συγχρονισμένη Ευρώπη!).


Swimming pool

The surrounding beach with the small hills is a conservation area and home of the sea turtles

The restaurant

The library

One of the cafes

The bar

p.s Kαι τώρα πάλι πίσω με τα μούτρα στη σκέψη “τί θα ψηφίσουμε;” Aν τα βρείτε σκούρα κάντε κλικ στο Αnd remember what Cristopher Caldwell(ft columnist) said “no budget no Greece”! 😉

Everyday life in Nepal : People

I was torn between two titles for this post. The one that I’ve already chosen and the second best which was: one picture 1000 words. At the end, I chose the most obvious one, despite of the comprehensive meaning of the second one. I love sightseeing, but most of all, I love watching people(the country’s natives). It’s the easiest and quick way to find more about the society of the new country/city I’m visiting. So, I’m posting some pictures to get a taste by yourselves about Nepali society. The following pictures are from different places in Nepal : Kathmandu, Pokhara, Bhaktapur.

Είχα διχαστεί μεταξύ δύο τίτλων για αυτό το ποστ.Αυτόν που διάλεξα τελικά και έναν δεύτερο “μία εικόνα χίλιες λέξεις”.Στο τέλος, διάλεξα τον πιο σαφή, παρόλο που ο δεύτερος είχε πιο ολοκληρωμένη έννοια. Mου αρέσει να βλέπω τα αξιοθέατα μιας χώρας/πόλης, αλλά πολύ περισσότερο μου αρέσει να χαζεύω τους ανθρώπους(ιθαγενείς) που την πλαισιώνουν. Είναι o πιο γρήγορος και εύκολος τρόπος να ανακαλύψω τι ακριβώς συμβαίνει στην κοινωνία της χώρας/πόλης που επισκέπτομαι. Παρακάτω θα δείτε τις φωτογραφίες και θα πάρετε μία γεύση για την κοινωνία στο Νεπάλ. Οι φωτογραφίες είναι από διαφορετικά μέρη του Νεπάλ :Kατμαντού, Πόκαρα και Μπακταπούρ. Enjoy!

Ηope this the last task for this day:Women Working hard : Pokhara

Let’s have a cigarette : Men : Bhaktapur

The most efficient way to carry heavy stuff: Monkey temple :Kathmandu

Ice-cream and red umbrella: nothing better for strolling around the “Beverly Hills” of Kathmandu: Shivapuri Hills. Kathmandu

I’m quite sure,Armani would be envious of her style! Pokhara Hills.

The old age doesn’t affect the good eye for matching colours : Bhaktapur

The baby with a hat: It was a quite cool day in Bhaktapur

It’s time to use the Shampoo 2 in One : Phewa Lake : Pokhara

The British influence is still on…Schoolgirls: Bhaktapur

A mask is a must in the city centre of Kathmandu

Children have fun with the boat. Phewa Lake. Pokhara

This is my five star picture!
she was playing independently, going up and down in the stairs as her mother was selling her stuff nearby, when she got a glimpse of my camera, she immediately took a pose : Monkey temple: Kathmandu

Woman washing her clothes : Bhaktapur

*Σήμερα ήταν το Πάσχα των Ελλήνων! Εύχομαι σε όλους Καλή Ανάσταση!

Penelope escapes to Nepal : Kathmandu

“Namaste” was the first word I read arriving at the airport of Kathmandu, the capital of Nepal. At the beginning, I thought the Greek crisis has created a big net of solidarity among the poor countries of the world, so they started to use Greek words with latin characters everywhere- in Greek means “here we are”. Soon, I figured out that this word means “welcome” in Nepali not so far from “here we are”.
There are always some reasons that make people to visit a country. When they asked Edmund Hillary (Everest climber) why he wanted to climb up to the Himalayans, he answered “because they are there”. Human curiosity is always the reason and as well as mine. I wanted to go to see what it is going on up there. I had heard so many things about Nepal : The glorious Himalayans, the nature, the history, the countryside with the exquisite plants, birds, butterflies, the poverty, the Buddhists .. By spending ten days in Nepal, I had the privilege to experience all the above :From sightseeing to trekking up to the foothills of Himalayan. The latter, I admit I found it a bit challenging but hundred percent fascinating. It is nothing more rewarding to manage to make your way up to the hills without abandoning half way. Somehow, it fulfils the primordial human’s self esteem. As you understand, I got numerous photos from the different places I visited and perhaps it will take some more posts to show bits of them. Every place in Nepal is quite different.
Kathmandu is a quite hard city, unimaginable polluted, noisy, every other second there is a sound of car’s or motorcycle’s horn. In other words chaotic. Though, I admit it is quite good place for shopping. I found some small elephants (I’m a collector) from real gems and paintings in bargain.

“Namaste” ήταν η πρώτη λέξη που διέκρινα μόλις φτάσαμε στο αεροδρόμιο του Κατμαντού, πρωτεύουσα του Νεπάλ. Για μια στιγμή νόμιζα ότι η Ελληνική κρίση έχει δημιουργήσει ένα είδος αλληλεγγύης μεταξύ των φτωχών χωρών του κόσμου και έχουν αρχίσει να χρησιμοποποιούν τις ίδιες λέξεις με λατινικούς χαρακτήρες. Γρήγορα όμως καταλάβα ότι “νάμαστε” στα Νεπαλέζικα σημαίνει “καλωσόρισες”.
Πάντα υπάρχει κάποιος λόγος που κάνει τους ανθρώπους να επισκέπτονται μια χώρα. Όταν ρώτησαν τον Εντμουντ Χίλαρι(πρώτος ορειβάτης στη κορυφή του ‘Εβερεστ) γιατί ήθελε να ανέβει στα Ιμαλαία, είπε “επειδή βρίσκονται εκεί”. Η ανθρώπινη περιέργεια είναι πάντα ο λόγος, όπως και ο δικός μου. Ήθελα να πάω να δώ με τα δικά μου μάτια τι γίνεται εκεί πάνω. Είχα ακούσει για τα Ιμαλαία, για την ιστορία, τη φύση του Νεπάλ, τους Βουδιστές….Ταξιδεύοντας για 10 μέρες στην περιοχή του Νεπάλ είχα την ευκαιρία να πάρω μια γεύση απ’ όλα τα παραπάνω : Από αξιοθέατα μέχρι ορειβασία.To τελευταίο, το βρήκα μία ιδιαίτερη πρόκληση, αλλά εκατό τις εκατό μαγευτικό. Δεν είναι τίποτε πιο ανταμειπτικό από το να καταφέρεις να ανέβεις επάνω στη κορυφή ενός λόφου χωρίς να τα εγκαταλείψεις στα μισά της διαδρομής.Κατά ένα τρόπο, ικανοποιεί κανείς την πρωταρχική ανθρώπινη αυτοεκτίμηση. Όπως καταλαβαίνεται, έχω πάρει αναρίθμητες φωτογραφίες και θα χρειαστούν μερικά ποστ για να σας δείξω μερικές από αυτές.
Το Κατμαντού είναι μια χαοτική πόλη, μόλυνση στο έπακρο, θόρυβος, κάθε δευτερόλεπτο ακούγεται και μια κόρνα αυτοκινήτου η μοτοσυκλέτας..΄Εχει όμως καλή αγορά και μπορεί κανείς να κάνει καλό παζάρι. Βρήκα κάτι ελεφαντάκια από αληθινούς πολύτιμους λίθους!

In the centre of town still dirt track roads

people and cars try to make their way out

Monkeys everywhere

Nepali taxi

Durbar square : the main square in Kathmandu

The old town

The living goddess temple. They(priests) choose a girl between 7-9 years old,always before puberty, to play the role of the living goddess.Of course, they didn’t allow to get photo of her, but I got a snap of the “priests”(see the two faces on the top windows) who are looking out to protect the goddess from the tourists’s cameras. If they see any we lose the show. Αυτά …!

Nepal has a history of numerous succession of Kings and dynasties. There is a bit of Hollywood drama in their politics. The infamous massacre that took place in 2008 : the crown prince killed his father King and the rest of his close royal family.Today there is democracy with 16 political parties and the strongest is the Maoist party. Our guide said to us that it is 2nd richest country in water supply! This doesn’t make sense and use at all. I feel that the country is totally paralysed by the lack of leadership, the differences among the tribes, the various religious, political parties.. It seems to me that the clock has stopped in the previous centuries and in some other towns in the Middle ages.