Things get worse before they get better : Περπατώ, περπατώ εις το δάσος…

“Τα πράγματα χειροτερεύουν πρίν αρχίσουν να καλυτερεύουν” λένε συνήθως οι γιατροί για τα διάφορα συμπτώματα γρίπης και άλλων ιάσιμων ασθενειών. Εκεί που νομίζεις ότι πεθαίνεις, τσούπ ορθώνεις ανάστημα και αρχίζεις να πίνεις το καφεδάκι σου, που μέχρι πρότινος το σιχαινόσουν, τραβάς και μια “τζουρίτσα” από το τσιγαράκι να τρέξει η νικοτίνη στις φλέβες σου-οξύμωρο βέβαια- για να νοιώσεις πάλι τον υγιή παλιό σου εαυτό. Αυτή την παραπάνω σκέψη κάνω, τελευταίως, καθώς παρακολουθώ με αγωνία τα τεκταινόμενα στην Ευρώπη και ειδικά στην Ελλάδα. Τα τελευταία σενάρια είναι εντελώς αποκαρδιωτικά πια. Πρώτο σενάριο : Η Γερμανία δήλωσε ότι θέλει να ελέγχει τον προυπολογισμό μας (θου κύριε, φυλακήν τω στόματί μου και θύρα περιοχής περί της ταλαιπωρημένης και καταμαδημένης δημοκρατιούλας). Βλέπε την θεατρική/κινηματογραφική παράσταση “War horse” που κάνει γύρα στον αγγλοσαξονικό κόσμο δίνοντας το μύνημα “beware the Germans are coming-..οι Γερμανοί ξανάρχονται”. Κατά τη δική μου Ελληνική αντίληψη πάντα. Κατά τον Τζόνι, λόγω προώθησης έτοιμου και δοκιμασμένου προιόντος στο κόσμο του θεάματος(βλέπε χάσμα διαφορετικής κουλτούρας).Το άλλο σενάριο, είναι η επιστροφή μας στη δραχμή, σύμφωνα με τον ροκ στάρ των οικονομολόγων-Κρούγκμαν κλπ- και κατά συνέπεια των παπαγαλίζειν δημοσιογράφων περί των οικονομικών και άλλων… Είμαστε σε τέτοιο βαθμό βουτηγμένοι στη χρεοκοπία που και αυτό πια δεν έχει σημασία. Αλλά μην ακούω και το παράδειγμα περί Αργεντινής, γιατί απλούστατα δεν είμαστε Αργεντινή.Είμαστε δύο μη συγκρινόμενα προιόντα με διαφορετικές παραμέτρους: μέγεθος, παραγωγή και φυσικούς πόρους. Η παράμετρος “διαφθορά” έστω και αν είναι η ίδια δεν προσθέτει αξία σε αυτή την συγκεκριμένη σύγκριση.

Η ανεργία αρχίζει και εξαπλώνεται σαν γάγγραινα σε όλα τα επίπεδα και ηλικίες και επαγγέλματα.Με πρώτους τους δημοσιογράφους που έχουν στήσει καρτέρι έξω από τα σχολεία περιμένοντας ποιο παιδί θα λυποθυμήσει για να βγάλουν είδηση και συνάμα το μεροκάματό τους.

Και μέσα σε όλα έχουμε και το Νταβός:το θέρετρο που συγκεντρώνεται όλη η Ελιτ του κόσμου για να χαριεντιστεί μεταξύ της και για να δείξει καλό πρόσωπο αναφέρει την βαθιά της ανησυχία για την ευρύτερη κοινωνία και την συμπάθειά της προς το λαουτζίκο.
Από το ίδιο θέρετρο, η πρώτη κυρία των οικονομικών, Κριστίν Λαγκάρντ, συμβουλεύει τους νέους να αρχίζουν να σκέφτονται διαφορετικά, να εφεύρουν καινούργια επαγγέλματα…

Σε αυτό το τελευταίο στέκομαι και σκέφτομαι, ότι εμείς ο “λαουτζίκος” από μόνοι μας πρέπει να βρούμε ένα εναρκτήριο σημείο και να αρχίσουμε αυτή την αντίστροφη μέτρηση όσον αφορά την σκέψη μας.
Θυμάμαι όταν διάβαζα στις εξετάσεις, είτε στο σχολείο,πανεπιστήμιο κλπ., πάντα όταν έφθανα σε σημείο απελπισίας για το πώς θα τα βγάλω πέρα με το βουνό εργασίας που με περίμενε, έβγαινα για ένα μεγάλο γρήγορο περίπατο. ‘Οσο περπατούσα τόσο πιο πολύ το μυαλό μου καθάριζε και έβαζα μια τάξη τις σκέψεις μου και όχι μόνο. Το εντυπωσιακό ήταν, ότι άρχιζα να σκέφτομαι διαφορετικά, λές και άλλαζα εντελώς την ταυτότητά της ύπαρξής μου. Ανακάλυψα ότι τελικά αυτή η εμπειρία μου έχει κάποια βάση.
Σύμφωνα με το Frederic Groς-Γάλλο καθηγητή και επιμελητή των συγγραμάτων του Φουκώ -στο βιβλίο του “Η φιλοσοφία του περπατήματος-Marcher:Une philosophie”, που λέει “Αυτή η αιωρούμενη αίσθηση που δίνει το περπάτημα στο τέλος της ημέρας έρχεται όταν πια δεν μπορείς να σηκώσεις τα πόδια σου και η σκέψη ξεχνάει να υπολογίσει την κούραση των ποδιών. Αυτή η κούραση εξαγνίζει γιατί εξαφανίζει την υπερηφάνεια. Να δραπετεύσεις για λίγες ώρες ακόμα και μέρες δεν απομακρύνει μόνο όλες τις ανησυχίες αλλά και την ίδια την ταυτότητα που κουβαλάει ο καθένας μας. Το τελευταίο επιτρέπει να υιοθετήσουμε ένα καινούργιο τρόπο σκέψης. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι με το περπάτημα κάποια θέματα/εργασίες που φαίνονται εντελώς αξεπέραστα και δύσκολα μπορούν εύκολα να διεκπεραιωθούν όταν τα τεμαχίζεις σε μικρότερα κομμάτια”.

Βήμα, βήμα, μέρα με την μέρα, εβδομάδα με την εβδομάδα καλύπτει κανείς αυτήν την τεράστια και δύσκολη απόσταση.

Μου φαίνεται καλή ιδέα, και δεν κοστίζει τίποτε. ‘Ολοι στους δρόμους λοιπόν, να βρούμε λύσεις και να καλύψουμε την απόσταση τραγουδώντας “περπατώ, περπατώ εις το δάσος όταν ο Λύκος δεν είναι εδώ/ Λύκε, λύκε είσαι εδώ…”. ‘Ασε που μπορεί να μην εμφανιστεί ποτέ ο Λύκος και να φτάσουμε στο προορισμό μας με καινούργιο εαυτό, πετυχαίνοντας ταυτόχρονα την κάθαρση που τόσο καιρό επιθυμούσαμε.

6 thoughts on “Things get worse before they get better : Περπατώ, περπατώ εις το δάσος…

  1. χαχα! μου θυμίζεις ενδο-οικογενειακό αστείο. Όντας η πιο φλύαρη (!) ανα διάφορες φάσεις μου λέει ο Phil:
    -Is this going to be a long one?
    -…probably….
    -walk and talk, walk and talk!
    και τώρα τελευταία έχει κοπεί και ο αρχικός διάλογος κατευθείαν “walk n talk!”!!
    χάσμα παιδί μου! γιατί στη πατρίδα η απάντηση θα ήταν “Είναι σοβαρό, να ψήσω καφεδάκι?”
    lol!

  2. Καλό : “is this going to be a long one”!!! :)) Για μας εκεί κάτω , όλα σοβαρά είναι και ο καφές έχει ήδη μπεί και μετά ρωτάμε😉

  3. Ηρθα να σε κανω πιν στα μπλογκς μου και διαβασα το υπεροχο κομματι που εγραψες μεταξυ πικρας και αισιοδοξιας που ψαχνεται. Οι εξελιξεις ειναι τοσο ραγδαιες που ζαλιζομαι πια. ΧΧΧ

  4. Δεσποινάκι, είχε μαζευτεί πολύ σκουπίδι κάτω από το χαλί. Δεν υπήρχε χώρος να κρυφτεί τίποτε άλλο.Τώρα βγήκε σαν τσουνάμι. Αναμενόμενο και αυτό και ακόμα περισσότερο για μας που διαβάζουμε και ακούμε από εκατό μεριές και έχουμε όλο το χάρτι μπροστά μας . Οι ραγδαίες εξελιξεις άρχισαν ακριβώς εκείνη τη στιγμή που ο Παπανδρέου είχε βγεί Ms. Koσμος. Οταν όλα θα τελειώσουν θα γυρίσουμε τη ματιά μας να κρίνουμε επ’ακριβώς τις κινήσεις , περί δημοψηφίσματος, περι βλακείας, περί εξυπνάδας, περί αξιοπρέπειας.. Αλλά και πάλι μου έρχεται στο μυαλό αυτό : το παρελθόν όλο αλλάζει, μόνο το μέλλον είναι σταθερό. Ο καθείς θα κάνει την δική του μετάφραση και όπως εκείνος την θέλει και συμφέρει την δική του περηφάνεια. χχχ

  5. Να κατακτήσουμε ξανά την πόλη. Τις γειτονιές, τα πάρκα, τους περιπάτους όπως λες. Μέχρι τότε θα τα βλέπουμε όλα εχθρικά και αυτό δεν είναι σίγουρα καλό.
    Καλό μήνα.

Comments are closed.