Εmirates Greeks

H ξενιτιά θέλει καλοπέραση και αυτό σημαίνει, να συναντάς που και που τους δικούς σου ανθρώπους-τη φυλή σου- για να ταυτιστείς και να επανακτήσεις την μπερδεμένη σου ταυτότητα.΄Ετσι και εδώ, στο ΄Αμπου Ντάμπι, νάναι καλά μια “φωτισμένη” Ελληνίδα, η Μαρία Φ. κατάφερε να μας οργανώσει, δημιουργόντας μια μηνιαία συνάντηση του γκρούπ των Ελλήνων και Φιλλελήνων σε κάποιο από τα ξενοδοχεία της πόλης. ΄Ετσι μας δίνεται η ευκαιρία να ιδωθούμε και να τα πούμε στην δική μας γλώσσα. Κάθε φορά βέβαια που πηγαίνω παρουσιάζονται και καινούργια πρόσωπα-άλλοι φεύγουν και άλλοι έρχονται, λόγω του καθαρά “τράνσιτ” χαρακτήρα που έχει αυτή η πόλη. Και κάθε φορά πάλι από την αρχή, συστηνόμαστε, ανταλλάσουμε κάρτες και υποσχέσεις να συναντηθούμε στο εγγύς μέλλον.

Αυτή τη φορά συνάντησα αρκετά νέα πρόσωπα και όπως είπα στο παρελθόν, άλλη μια φουρνιά Ελλήνων με γερά προσόντα και από μια μεγάλη γκάμα ειδικοτήτων: Kαλλιτέχνες, μουσικούς, πιλότους, αρχιτέκτονες,μηχανικούς, καθηγητές πανεπιστημίων και πολύ υψηλά στελέχη επιχειρήσεων.Αλλά όπως γίνεται σε κάθε νέο χώρο με πρόσωπα που πρωτοσυναντάς θέλεις να αφήσεις τα διαπιστευτήρια σου, την ταυτότητά σου. Ποιός είσαι τελοσπάντων.

΄Ετσι ανταλλάξαμε τις ‘μπίζνες’ κάρτες(πολύ δημοφιλές χόμπι εδώ) με τους τίτλους μας και τα διάφορα ακρωνύμια από κάτω. Χάρηκα που τους είδα, χάρηκαν και αυτοί που μου έδειξαν τα επιτεύγματά τους. Κάποιοι δεν αρκέστηκαν στις κάρτες αλλά μου έδειξαν και φωτογραφίες από το iPhone τους, με υψηλά πρόσωπα από τον ελληνικό πολιτικό, καλλιτεχνικό ακόμα και θρησκευτικό χώρο που έχουν συμφάγει ή έχουν παραβρεθεί στο ίδιο χώρο. Κάτι που δεν το παρεξηγώ καθόλου, γιατί κάτι τέτοιες χειρονομίες σε φέρνουν πιο κοντά με τον άλλο. Είναι ακριβώς μια χειρονομία οικειότητας που κάνεις συνήθως όταν είσαι χαλαρωμένος και ανάμεσα στους δικούς σου ανθρώπους. Και στο κάτω κάτω βρε αδερφέ, αν δεν δείξεις στους δικούς σου ανθρώπους τα επιτεύγματά σου που θα τα δείξεις δηλαδή; Που να ξέρει ο Κουβετιανός ή Ομανός ότι αυτός με το μαύρο ντις ντας και την ναα.., σταυρουδάρα είναι ο Πατριάρχης μας! Είναι η μαγιά της ανθρώπινης ψυχολογίας. Βέβαια να πω την αλήθεια, στο “τσάκ” ήμουν και εγώ να σηκώσω το χέρι μου λέγοντάς τους-καθότι ανταγωνιστικούλα- “γρήγορα, να σηκώσει το χέρι του όποιος έχει εκδώσει δύο βιβλία και με επικείμενη διαφήμηση στην τηλεόραση!” Δεν το έκανα, αλλά την άλλη φορά δεν θα μου την γλυτώσουν.

Πέρα από την παραπάνω παιχνιδιάρικη διάθεση, η καθαρή αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι, άν όχι όλοι, είμασταν θορυβημένοι με την κατάσταση τρόμου που επικρατεί στην Ελλάδα. Γιατί μπορεί να ζούμε την καθημερινή μας ζωή σε διαφορετικό έδαφος και αρκετά μακριά από τα πάτρια εδάφη, αλλά δεν παύει να μας επηρεάζει ψυχολογικά αλλά πρακτικά η κατάσταση της πατρίδας μας. Είναι ένα μεγάλο τσουνάμι που μας παίρνει η μπάλα όλους και σε κάθε επίπεδο, όπως ακριβώς και αυτόν τον ίδιο ξένο χώρο που ζούμε. Η κρίση δεν είναι “κεκλεισμένων των θυρών” και μόνο στην Ελλάδα, εξαπλώνεται προς όλες τις κατευθύνσεις. Και οι όποιες ασφαλιστικές δικλείδες, σιγά σιγά χαλαρώνουν και αυτές με τα τριξίματα και την πολυκαιρία.

Kαι για να μην τελειώσω έτσι, με τα παραπάνω λόγια – βγαλμένα από θρίλλερ-βάζω μια φωτογραφία από τις αραβικές νύχτες στο Αμπου Ντάμπι.Eίδατε φεγγαράδα; 1000+1 νύχτες😉

11 thoughts on “Εmirates Greeks

  1. Μα σε παρακαλώ Penelope, την επόμενη φορά να δείξεις το ανάστημά σου!! Δε θέλουμε χαμηλούς τόνους σε τέτοιες συνευρέσεις.Εξ άλλου τό χουμε ,γιατί να το κρύψωμε!!!

    Ήδη χαλάρωσα με τη φώτο Ντια μου αγαπημένη!! Πάτω το κουμπί και φθάνω Άμπου Ντάμπι!!
    Σου στέλνω τα φιλιά μου::)))

  2. Katrinaki τι καλά θα ήταν να πατάμε ένα κουμπί και να βρισκόμασταν εκεί που θέλουμε. Να, κάτι σαν 3D εικόνα στο pc !! Ο καιρός από εδώ και πέρα είναι μούρλια. Σε φιλώ και εγώ :::))

  3. Γλυκειά Penelope

    Τυχαία βρέθηκα στο site σου και παρασύρθηκα απ’΄το δροσερό αεράκι που αυτό εκπέμπει…Λάτρεψα την ανεπιτήδευτη απλότητά του, τη χαρά και τον κοσμοπολιτισμό που βγάζει… Διάβασα διάσπαρτα κάποια κείμενά σου, όχι μόνο συμφωνώ αλλά νομίζω ότι με πολλή τρυφερότητα αποφεύγεις να πεις τα πράγματα με το πραγματικό όνομά τους γιατί μας αγαπάς ίσως πολύ…Η Ελλάδα σήμερα νοσεί, νοσεί βαθιά…γιατί έχει χάσει τον εαυτό της….και το μόνο καταρχήν που χρειαζεται είναι να επαναπροσδιοριστεί και να εμπνευστεί!

    Επειδή η εξουσία δεν θα το κάνει γιατί είναι ένα συνονθύλευμα ανίκανων, συμπλεγματικών και ανόητων ανθρώπων, ας το κάνουμε εμείς μεταξύ μας δημιουργώντας μια ανθρώπινη αλυσιδα καθαρών, με καλωσύνη και αρχές προσώπων!

    Θα χαρώ να σε γνωρίσω όταν και όποτε βρεθείς στην Αθήνα και μπορείς….Θα σε περιμένω στο Φάληρο όπου βρίσκεται το τρίτο μου παιδί, το Delitopia, ένα όμορφο μικρό μπακαλικάκι για να σε βάλω να δοκιμάσεις τις θεικές γεύσεις των ελληνικών προιόντων, που τόσο έχουμε υποτιμήσει, να μυρίσεις την ομορφιά της χώρας μας και να ξαναθυμηθείς…..

    Σα να σε ξέρω χρόνια

    Η καινούργια σου φίλη
    Σίσσυ

  4. “…ας το κάνουμε εμείς μεταξύ μας δημιουργώντας μια ανθρώπινη αλυσιδα καθαρών, με καλωσύνη και αρχές προσώπων!”Σίσσυ Στρανομίτη (απλά εξαιρετικό quote)

    Kαλωσόρισες Σίσσυ! Το σχόλιο σου ήταν πολύ όμορφο και το ίδιο δροσιστικό !! Το διάβασα και ένοιωσα πιο ψηλή😉 Aπό το site σου, που είναι πολύ προσεγμένο, καταλαβαίνω ότι έχεις γούστο και δίνεις σημασία στην λεπτομέρεια. Και θα έρθω στο Delitopia. Εγώ πάω παντού όπου με καλούν (lol). Σε ευχαριστώ πολύ για το εξαιρετικό σου σχόλιο και για την φιλία σου!

    • Πόσο καλά αισθάνεται κανείς όταν απλά ανταλλάσσει θετική ενέργεια, ευγένεια και γενναιοδωρία ψυχής με τους διπλανούς του, ακόμα κι αν δεν τους έχει δει ποτέ…είναι πραγματικά συγκλονιστικό πόσο ωραία μπορούν να επικοινωνήσουν οι άνθρωποι όταν αφήνουν την καρδιά τους να τους οδηγεί και την αλήθεια να τους αγκαλιάζει…μ’ έκανες να αισθανθώ πολύ όμορφα με τα καλά σου λόγια και γι’αυτό σ’ευχαριστώ… η πραγματική σύνδεση με τους γύρω μας ίσως τελικά νάναι η μεγάλη ευλογία της νέας εποχής…

  5. Πηνελόπη, να θυμηθείς να σου δείξω και τις δικές μου φωτογραφίες όταν με το καλό έρθεις😉

  6. Πηνελόπη μου καλησπερα, είμαι η Μαρία απο το Μαρούσι της Αττικής. Διαβάζω τώρα τελευταία τα άρθρα σου και μου αρέσουν πολύ όλα όσα γράφεις. Σε ανακάλυψα όταν έβαλα στο Google ” ELLHNES STO ABU DHABI” γιατί θέλω να μου γραψεισ πωσ ειναι η ζωη εκει Ο αντρασ μου εχει πιασει δουλεια εκει απο τον Μαιο του 2011 κ;αι δουλευει για την κυβερνηση και εχω ενα κοριτσακι 6 χρονων που παει Α δημοτικου εδω και επειδη τησ λειπει ο μπαμπασ τησ σκεφτομαι να μετακομισω και εγω με το παιδι μολισ τελειωσει την α ταξη. Ο αντρασ μου θα μεινει εκει αλλα 3 χρονια που ειναι το συμβολαιο του και το παιδι θα πρεπει να παει σε αγγλικο σχολειο εκει γιατι δεν εχει ελληνικο σχολειο ,και μου ειπαν απο το υπουργειο παιδειασ οτι οταν επιστρεψουμε ΕΛΛΑΔΑ δεν θα εχει προβλημα και δεν θα χασει ταξη. Γραψε μου σε παρακαλω που ξερεισ καλα την ζωη εκει θα προσαρμοστουμε ευκολα ???εχει εκει ελληνικεσ οικογενειεσ και ελληνακια για να κανουμε παρεα και πωσ θα γνωριστουμε??? Γινονται διαφορεσ συγκεντρωσεισ απο ΕΛΛΗΝΕΣ??? ΕΧΕΙ χριστιανικη εκκλησια??? Σ’ ευχαριστω για την βοηθεια και περιμενω απαντηση σου. Με φιλικουσ χαιρετισμουσ ΜΑΙΡΗ

  7. Kαλώς την Μαρία! Κατεβαίνουν πολλοί Ελληνες στο Αμπού Ντάμπι. Κάθε εξάμηνο έχουμε και περισσότερους. Δεν νομίζω ότι το παιδί θα έχει πρόβλημα στο αγγλικό σχολείο σε αυτή την ηλικία είναι πολύ ευέλικτα και μαθαίνουν την γλώσσα γρήγορα και προσαρμόζονται και το τανάπαλιν όταν θα πάει πίσω στο ελληνικό σχολείο. Η ζωή στο Αμπού Ντάμπι είναι ήσυχη και νομίζω θα προσαρμοστείς με τον καιρό και μάλιστα θα σου αρέσει. Εχει Εκκλησία, είχαμε και δασκάλα Ελληνίδα και ίσως θα έρθει πάλι καινούργια. Νομίζω, κατά την δική μου γνώμη, δεν πρέπει καν να σε τρομάζει η ιδέα . Είναι από τις καλύτερες ευκαιρίες και που δίνονται σε λίγους στο πέρασμά μας από αυτό τον πλανήτη😉

Comments are closed.