The Architects Re-Invent Tradition:Abu Dhabi’s New Souk

This time the architects reclaim tradition by designing the new Souk in the central market of Abu Dhabi. The  new building is part of a large development  with unashamedly high skyscrapers next to the traditional building of the Souk.  The view of the building  by itself as well as the further development around it leaves one   breathless, if not every visitor then at least me with the architects’ audacity to blend the new with the old. The internal decoration of the Souk  is made of wood  and combines successfully high tech bits of the 21st century,  lifts, staircases and of course  the indispensable air conditioning.

The new souk is visually beautiful, designed to evoke a fantasy of Arabian nights but most  of the shops, so far, are chains.

A souk must also offer the promise of a hard-fought bargain. After three years training, I’m looking forward to engage in the bargaining game 😉

There are few shops open like the Shakespeare’s co. cafe which is already busy!

What is missing at the moment  is the bustle and noise of a real  Arabian souk!

P.S. The New Souk is designed by the Norman Foster & Partner

‘Self’ is the new employer

Immigration is the a word that every young Greek has in his mind or in his mouth every now and then  as unemployment takes its toll seriously in my country, Greece. The other day as I was looking at my bookcase, my eye caught an ancient book about technology-that time I was writing my thesis about the introduction of the internet in the libraries and it was a constant reference – and I picked it up just for fun to see how ancient was the author’s ideas. The title of the book was ‘Being  Digital’ by Nicholas Negreponte, an authority in the subject. For my surprise I was astonished about the author’s vision , the optimism and the humanity  he approached with his subject. The following is a passage from his book which really gave me a bit of optimism and comfort by reading it.

The pharmacist on the the small Greek island where my wife and I have had a house for over twenty-five years confided to me his concern about this thirteen-year-old son, who loves computers. The father is torn because he believes that if his sons learns about computers, there will be no work for him on this small island and his son will emigrate away from the family, as so many Greeks had done in the recent past.

It is hard to explain that, of al the possible lines of interest, this may be the one that keeps him near home. More and more the Net is becoming a place for entrepreneurs who are building ‘global cottage industries;. Sounds like oxymoron. It’s not.

To be a multinational company in the past, you had to be huge, with offices around the world capable not only of handling your corporate atoms but dealing with local laws, customs(in both senses of the word) and the physical distribution of products. Today, three people in three different cities can form a company and access a global marketplace.

As people in white-collar industries are displaced by automation, they will increasingly work for themselves. Concurrently, companies will outsource more and more and hire employees like subcontractors. Both trends are pointing in the same direction. By the year 2020, the largest employer in the developed world will be ‘self’. Is this good ?

‘Nicholas Negreponte

Patmos 1995   from ‘Being Digital”

P.S. Now everything is here, to access all the resources we need  to be connected globally is an easy task. The  Bright Greek Young Things can grap the opportunity and take the lead to establish their own future ignoring the fat, corrupted and arrogant politicians. And I’m sure they can take the world by storm.

Penelope’s finest

By changing countries to change blog’s platform as well  seems to be  some sort of  vow  I’ve given and I’m not aware of it. When I moved to East, the first thing was to change my blog’s platform, from Blogger to WordPress. The main reason was that the Blogger  had teething problems at the Emirates at that time, so switching to WordPress was a relief. After two years using the latter,  I can say that it’s not the easiest neither the friendliest platform. But it has something very important, except the nice designs which somebody can use it as his professional website, it provides the blogger with a tight and lively community. The wordpress team had managed to create a fantastic community among the bloggers sharing news and rewarding the best blogs and post of the day.  In a daily basis, there are lists of the best blogs, posts as well as of the fast growing blogs . I found this kind of feedback/reward system fabulous which makes all the difference in this labyrinth of the Internet.

This blog was quite lucky to be included in both lists.


Λές και το έχω βάλει τάμα όταν αλλάζω χώρες να αλλάζω και πλατφόρμα στο μπλόγκ μου. Το πρώτο πράγμα που έκανα όταν  μετακόμισα στην Aνατολή, ήταν να αλλάξω την  πλατφόρμα που χρησιμοποιούσα για να ανεβάζω τα πόστ μου. Βέβαια ο κύριος λόγος ήταν ότι o Blogger δεν δούλευε ικανοποιητικά στα Εμιράτα εκείνη την χρονική περίοδο, έτσι η απόφαση ήταν εύκολη για να κάνω φρέσκια αρχή με την WordPress. Mετά από δύο χρόνια νταλαβέρι με  την τελευταία πλατφόρμα  μπορώ να πω ότι είναι πολύ μπελαλίδικη και καθόλου φιλική με τον χρήστη. Εχει βέβαια  μεγάλη γκάμα από σχέδια που μπορεί κανείς να χρησιμοποίησει ακόμα και για ένα επαγγελματικό μπλογκ ή web site, αλλά το σημαντικότερο πράγμα που με έκανε να μείνω σε αυτήν, είναι η   κοινότητα που έχουν δημιουργήσει οι υπεύθυνοι για τους μπλόγκερ .Καθημερινά  στη κεντρική σελίδα της υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τις διάφορες αλλαγές στην πλατφόρμα, νέα σχέδια κλπ. Αλλά   το πιο σημαντικό είναι οι λίστες των καλύτερων μπλόγκ, ποστ και των πιό δημοφιλή και γρήγορα αναπτυσσόμενων μπλογκ.   Αυτή ακριβώς η ζωντανή κοινότητα και το σύστημα ανταμοιβής και ανατροφοδότησης που παρέχει η WordPress στο μπλόγκερ, νομίζω ότι είναι ‘όλα τα λεφτά’ μέσα σε αυτό τον λαβύρινθο του Διαδικτύου.

Αυτό εδώ το μπλόγκ λοιπόν ήταν τυχερό να βρεθεί και στις δύο λίστες της wordpress.  Βρέθηκε στη λίστα των προτεινόμενων μπλογκ με το παρακάτω  ποστ.

This blog was quite lucky to be included in both lists. First, as the best blog of the day with the following  post ( 3000 visitors) :

Fine photos of the white Mosque

To παρασκήνιο : Στην αρχή δεν καταλάβα τι είχε συμβεί (οτι το μπλόγκ μου ήταν στα προτεινόμενα ούτε είχα ιδέα για τους κανόνες ).  Απλώς μου τράβηξε την προσοχή  τo βελάκι στο στατιστικό διάγραμμα που ανέβαινε κατακόρυφα  όπως  ο υδράργυρος του θερμομέτρου  όταν έχεις υψηλό πυρετό. Μέσα σε  μια ώρα είχε φτάσει στις  800 επισκέψεις. Ξαφνικά μπαίνοντας στην κύρια σελίδα της wordpress είδα ένα μπλόγκ με γνώριμες φωτογραφίες, βέβαια σαν γνήσια ελληνίδα αμέσως πήγε το μυαλό μου   ότι μου ‘κλέψανε’ τις φωτογραφίες ! Αλλά όχι,  ήταν ακριβώς το δικό μου μπλόγκ . Τα υπόλοιπα είναι ιστορία και στο τέλος της ημέρας είχα περίπου 3000 επισκέψεις !

Στη δεύτερη λίστα που βρέθηκε  ήταν στη λίστα των πιο γρήγορα αναπτυσσόμενων μπλόγκ (μεγάλος αριθμός επισκεψιμότητας). Και συνέβει όταν ανέβασα ένα πόστ με φωτογραφίες των Duran Duran από μια συναυλία τους στο Αμπου Ντάμπι. s

Second time was as one of the fastest growing blog  with the following blog ( a bit less than 3000 visits):

Le Bon et al

Το παρασκήνιο :Το πόστ το ανέβασα βασικά για ένα καλό φίλο, the boy, που είναι  θαυμαστής του συγκροτήματος.Γιατί για να πω την αλήθεια δεν  τρελλαινόμουν για τους Duran Duran.  Τώρα τελευταία έχω χαλαρώσει αρκετά με τι είναι cool και τι δεν είναι (το έχω αφήσει αυτό το άγχος για τις κόρες μου) και ότι μου χτυπήσει καλά στο αυτί αυτό και μου αρέσει και ας είναι ‘καρακιτσουλέ’ !

Είχα βρεθεί σε αυτή τη συναυλία που ήταν VIP (κατά λάθος για να εξηγούμαστε) και άρχισα να βαριέμαι,  γιαυτό έβγαζα ‘αβέρτα κουβέρτα’ διάφορες φωτογραφίες του συγκροτήματος από μακριά, από κοντά,  από πλάγια …. Που να φανταστώ ότι την άλλη ημέρα θα παλαβώσουν όλοι οι φαν με το ποστ μου? Βέβαια βοήθησε στο ότι ‘the boy’ έριξε σήμα σε όλη την ‘συμμορία του’  ανά τον κόσμο για αυτή την VIP συναυλία των Duran Duran και τον ευχαριστώ!

Τώρα όσον αφορά την επισκεψιμότητα του μπλόγκ μου, κατά καιρούς  αλλάζουν οι προτιμήσεις του κοινού μου. Αλλες φορές τρελαίνονται με το Μουσείο της Ακρόπολης, αλλες φορές με την Ισλαμική τέχνη και τώρα τελευταία με την παρουσία του βιβλίου μου ;

Πάντως το ποστ που βρίσκεται σταθερά σε υψηλή προτίμηση είναι το who’s who Penelope.

Η δική μου σταθερή προτίμηση μέχρι τώρα είναι ένα ποστάκι που ανέβασα με τον τίτλο Happy ending stories for the recession time  και στο οποίο είχε ενδιαφέροντα σχόλια από άτομα που εκείνο τον καιρό τους είχε σημαδέψει για τα καλά η κρίση, όπως έναν από τους πρώην προέδρους της Lehman brothers.

Και συνεχίζουμε λοιπόν μπλογκάροντας ρίχνοντας που και που μια ματιά προς τα πίσω να δούμε τι αφήσαμε για να προχωρήσουμε ακάθεκτοι μπροστά ( ας είναι και κυκλος) 😉

Kαλό Φθινόπωρο!

Have nice Autumn!