Athenian Stories Part 1-Αθηναικές Ιστορίες Mέρος 1ον

After one year of our Arabic experience our need to go back to Europe was quite intense. It was   a  kind of pilgrimage to the ‘traditional’ places where we had already lived or spent holidays in the past.

My first stop was P6100044-1in Athens my homeland seeing family, relatives and friends and making a bit of promotion of the book. The time of my arrival  coincided with the European election. The Athenians  had already decided not to vote. This opinion was coming straight from their subconscious through the voice of a stand up comedian named Lakis Lazopoulos  who with his pretty sense of humour shapes common opinion in the Greek land. This time, all the setting was divinely convenient . My compatriots could enjoy their  extended weekend at their summer houses and at the same time  claim  that they are rebellious political animals giving a real message- a slap to the corrupted Greek political world by not voting. The other day somewhere in a ‘Greek Starbucks’ drinking our freddo cappuccino,  my friend Maria was telling me ‘why to vote and who to vote for? So it was better to go swimming… Did you see the British?  They gave a good lesson to  the  Brown’s government, in the election his party came seventh in the list’. I was listening her, drinking this new  cocktail (we are unbeatable in  improvising  cold coffee recipes) totally puzzled   and wondering at the same time the role of the blank vote-spoiled vote and where my friend discovered the seven  parties in the  British parliament! For these complex debating skills I love the Greeks to bits.

My book presentation  in the new cafe/book  shop named Floral in the centre of Athens Exarhia was quite a breakthrough to my personal shyness.  I was able to read my speech without  a trace of temerity and I quite enjoyed it despite Smaragda’s  (my actress friend) reprimands  about the reading. She was expecting me to learn it by heart. Ha! If I was able to do that I would be an actress now , acting cheek to cheek with Hugh Grant, not writing a book about him.  The brevity of the reading was due to the fact that I was surrounded by the ‘stand by me’ friends Ritsa , Natassaki and Eleni, Aggeliki Papadopoulou, my agent  and friend Katerina Fragou my  old family friend actress Samaragda Smyrnaiou.And last not least Johnny –my backbone -was around. There were some new blogofriends  Coco , Antigoni, Katrina . I was surprised and impressed by the fact that some people came because they had been informed  by the mass media, newspapers etc..  Quite a few from my audience were missing because they have been captured by Alogoskoufi  (ex MP)who  presented his own book at the same time at GB. Anyway I have a big heart so I didn’t harbour  any resentfulness to him.

Another mission was to visit the new Acropolis museum. Despite the  Greek media discouragement   who was announcing  that all the tickets had been sold out in the first three days, I was able to visit it in the third day without any problem of queuing or not finding a ticket. My verdict  is that at last we have a proper museum with the latest technology to exhibit our archaeological treasure.  I will leave  the comments about the architecture  of the museum itself to those who adored it and of course they are majority and therefore their opinion is the correct one.


Αθηναικές ιστορίες

P6130068Μετά από ένα χρόνο διαμονής  στην Αραβική χερσόνησο χωρίς κανένα διάλλειμα  η ανάγκη μας να γυρίσουμε  στην Ευρώπη και στα παλιά λημέρια μας  ήταν πολύ έντονη.

Πρώτος σταθμός ήταν η Αθήνα η ιδιαίτερη πατρίδα μου ,για  να δω την οικογένεια μου, τους συγγενείς και φίλους και να προωθήσω και λίγο το βιβλίο μου. Η επιστροφή μου στην Αθήνα συνέπεσε με τις Ευρωπαικές εκλογές . Οι Αθηναίοι ήδη είχαν αποφασίσει να μην πάνε να ψηφίσουν, τους είχε μιλήσει  βλέπεις το υποσυνειδητό τους μέσω του στόματος  του Λάκη Λαζόπουλου ο οποίος διαμορφώνει εδώ και αρκετό καιρό κατά ένα μεγάλο μέρος την Ελληνική κοινή γνώμη. Και  ειδικά αυτή τη φορά όλο το σενάριο τους ήρθε ‘κουτί’ ήταν τριήμερο είχαν προετοιμαστεί να πάνε στα εξοχικά τους να περάσουν μούρλια και την ίδια στιγμή θα παρουσιαζόντουσταν εντελώς πολιτικοποιημένα όντα  δίνοντας  ένα κανονικό χαστούκι  στη διαφθορά του πολιτικού κόσμου ξαπλώνοντας στη καινούργια ΙΚΕΑ σεζ λονγκ που αγοράσαν για το εξοχικό. Αυτά μου έλεγε και η φίλη μου η Μαρία όταν πίναμε τα  Fredo καπουτσίνα μας σε ένα Αθηναικό ‘Starbuck’ . Μου ελεγε λοιπόν ‘Γιατί να παω να ψηφίσω, και ποιόν να ψηφίσω; Δεν πάω καλύτερα να κολύμπήσω.. Δεν βλεπεις που οι Βρετανοί βγάλανε τον Μπράουν στη έβδομη θέση;’ . Tην άκουγα και έπινα  το κοκτειλ  μου ( καλά είμαστε άπαιχτοι στον να δημιουργούμε  παγωμένες καφοσυνταγές)  εντελώς μπερδεμένη και  συγχρόνως αναρωτιόμουν,  τι ρόλο παίζει άραγε η λευκή ψήφος και που στο καλό  η φίλη μου ανακάλυψε τα επτά κόμματα στην Βρετανική βουλή; Ενας λόγος που λατρεύω τους Ελληνες είναι ότι είμαστε ακαταμάχητοι σε λεκτικά  επιχειρήματα.

Η παρουσίαση του βιβλίου στο Καφε Φλοράλ ήταν πράγματι μια σημαντική πρόοδος  όσον αφορά την προσωπική μου αυτοσυγκράτηση και δειλία.  Διάβασα το λόγο μου χωρίς ίχνος συστολής και το καταδιασκέδασα. Αν και η  και Σμαράγδα Σμυρναίου (η φίλη μου ηθοποιός)  με κατσιάδασε λέγοντας μου ότι έπρεπε να τον πώ απέξω. Χα! Αν ήμουν ικανή να το μάθω απέξω τώρα θα έπαιζα στις ταινίες ‘τσικ του τσικ’ με τον Χιου Γκραντ και δεν θα έγραφα βιβλια για αυτόν. Βέβαια σε αυτή την άνεση μου έπαιξε ρόλο το ότι περιτρυγιριζόμουν από τους ‘stand by me’ φιλους την Ριτσα, το Νατασσακι την Ελένη, την Αγγελική Παπαδοπούλου, την αντζεντισσα μου Κατερινα Φράγκου και την παλιά μου οικογενειακή φίλη Σμαράγδα Σμυρναίου. Και φυσικά- την ραχοκοκαλιά μου- τον Τζόνι. Γνώρισα νέους μπλογκοφίλους όπως την Κοκο την Αντιγόνη και την Κατερίνα και ακόμα εντυπωσιάστικα από το γεγονός ότι αρκετοί ήρθαν γιατί το πληροφορηθήκαν από την μέσα μαζικής επικοινωνίας, εφημεριδες κλπ. Ενα μέρος από το κοινό μου απορροφήθηκε από την ομιλία του Αλογοσκούφη που έκανε παρουσίαση τον δικό του βιβλίο την ίδια ώρα και ημέρα στο GB. Τελος πάντων, έχω μεγάλη καρδιά  -μου το είπε και ο καρδιολόγος στο τελευταίο check up- που χωράει όλους, γιαυτό δεν του  κρατάω καμμία κακία.

Πραγματοποίησα άλλο ένα στόχο που είχα βάλει κατεβαίνοντας/ανεβαίνοντας στην Αθήνα να πάω να επισκεφτώ το Μουσείο της Ακρόπολης. Η ετυμηγορία μου είναι  ότι επιτέλους έχουμε Μουσείο τελευταίας τεχνολογίας για να συντηρήσουμε και να επιδείξουμε τον πλούσιο  αρχαιολογικό μας θησαυρό. Τα σχόλια περί κτιρίου και αρχιτεκτονικής θα το αφήσω σε αυτούς που το λατρέψανε και οι οποίοι είναι η πλειοψηφία και με το τελευταίο αυτόματα συνεπάγεται και το σωστό της γνώμης περί ωραίου.

20 thoughts on “Athenian Stories Part 1-Αθηναικές Ιστορίες Mέρος 1ον

  1. Lady P, welcome back!
    Εγώ δεν μπόρεσα να έρθω, δυστυχώς βρισκόμουν εκεί που είναι τώρα το Δεσποινάριο.
    Κάθε επιτυχία και καλό φθινόπωρο.

    ΥΓ Θέλουμε εντυπώσεις του Τζόνυ σε επόμενο ποστ

    • Sofaraki από τι καταλαβαίνω τα ταξίδια σου τελευταία είναι πιο aggressive και πιο diverse σε ευχαριστώ πάντως. Εχω σταματήσει να ρωτάω τον Τζόνι και την παρέα του περι ημών, τους Ελληνες, αυτό είμαστε εδω και χρόνια τελείωσε αλλο δεν πάει 🙂

    • Mετα από τόσο καιρό είχα ξεχάσει και το nickname σου να φανταστείς.. Αλ το διγλωσσικό είναι πολύ κουραστικό γιατί δεν είναι μετάφραση αλλιώς σκέφτομαι στα Αγγλικά και εντελώς αλλιώς στα Ελληνικά οπότε το ένα κείμενο από τα δύο θα υποφέρει. Τι να αναλύσω στη συζήτηση μεταξύ των καπουτσίνων φρεντο το οποίο παγωμένο μου άρεσε πολύ, ο,τι μου έλεγε ότι δεν θα πάει να ψηφίσει γιατί δεν έχει ψηφίσει κανένα και καλύτερα να πάει στο εξοχικό της να κολυμπήσει! Και πες σε παρακαλώ γιατί δεν έμεινε στην Αθήνα να πάει να ρίξει λευκό τότε θα έκανε την διαφορά και το μύνημα ” Κύριοι είμαι εδώ δεν την έχω αράξει στην σεζ λονγκ της Ικεας και δεν σας ψηφίζω αλλά ρίχνω λευκό”αυτό θα έδειχνε την πραγματικής Αποχή.

  2. Lady P.,
    η βρετανική ενίοτε φλεγματική και σνομπ ματιά πάνω στα πράγματα έχει ιδιαίτερη αξία. Είναι σαν το βρετανικό λεοντα του ex british empire στους θυρεούς,
    νομίζεις ότι κείτεται ηττημένος και κοιμισμένος στις παλιές του δόξες , ότι τα έχει πει όλα αλλά πάντα μπορεί να κάνει την έκπληξη σε ανύποπτο χρόνο.

    • Sofaraki δεν ξέρω αν μπορούν να σηκώσουν το ύψος παλι αλλά εκείνο που βλέπω ταξιδεύοντας και διαβάζοντας ότι ολες οι αποικίες τους έχουν μια διαφορετική άνθηση από τους υπόλοιπους αποικιοκράτες και αν κάποια από αυτές σηκώσει το ύψος της θα είναι η Ινδία αργά αλλά σταθερά. Τώρα ποιό είναι το μυστικό ακριβώς δεν το γνωρίζω ίσως είναι πιο liberal και λιγότερο γραφειοκράτες και ο όρος ‘capitalismus’ είναι τόσο γερά εδραιωμένος σε αυτο το έθνος 😉

  3. 😆
    Και γιατί δεν κοιτούσες στο sidebar σου; 😛

    Κοίτα, άμα θες να το συζητήσουμε, και λευκό να έριχνε, το ίδιο θα ήταν το αποτέλεσμα μια και τα άκυρα/λευκά προσμετρώνται μαζί (!) και μιας και το λευκό δε σημαίνει “Δε σας γουστάρω” (θα ηταν μαύρο) αλλά αντιθέτως σημαίνει “Ενεργήστε εν λευκώ” (!!) Η αποχή πάλι σημαίνει “Έχω γραμμένη τη δημοκρατία… στις γκαμήλες μου”

    Παιδί μου, να μας πεις τί έλεγε, όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες!

  4. Είναι πολυ ανατριχιαστικές και φοβάμαι μήπως και εξαφανιστείτε και εσείς οι ολίγοι 🙂

  5. Ζουμερο το πρωτο ποστ απο τις θερινες διακοπες. Καλωσορισες καρδουλα! Καλα χαθηκε το Ζωναρς ας πουμε και πηγατε σε σταρμπακς! Πφ μωρε! Τελος παντων μου ειχε λειψη η παρουσια σου εδω στα μπλογκς. Και που θα παει; Καποια φορα θα σε πετυχω σε παρουσιαση. Αυτη τη φορα μια βδομαδα μας χωρισε. ΧΧΧ

    • Despinaki γιριστρούλα και εσύ. Της είπα για ζωναρς και μου είπε ‘εκεί πάνε οι μεσήλικες’ και βεβαίως την ρώτησα θυμάσε ποτε είχες τα τελευταία σου γενέθλια αλλά εκείνη δεν έδωσε σημασία και επέμενε στο Starbucks που είναι και ‘ξενο’ και να αισθανθούμε σαν το σπίτι μας ευτυχώς που είναι η Ικεα και ολα αυτά τα global και δεν βλέπεις διαφορά πια ούτε στην πατρίδα μας Αnyway κάποια στιγμή θα πετύχουμε η μία την άλλη 😉 xxxo
      υγ το τελευταίο ο μου το εμαθαν τα Αλβιονάκια ‘βάλε και ένα ο που σημαίνει αγκαλιά’

  6. Καλωσόρισες αγαπημένη Ντία. Πόσο τέλεια πέρασες ε??πόσο??
    Αυτό το λίγο που έμεινα στο floral, μ έκανε να αισθανθώ όμορφα. Όλοι οι φίλοι που ανέφερες μια αγκαλιά.Με το καλύτερο τρόπο και με σωστή δόση χιούμορ με πλησίασαν. Ξένη, ούσα, στον κύκλο, μια χαρά!
    Φιλιά γλυκά καλό μήνα και καλή συνέχεια my Dia(r)

  7. Aυτο ήταν περιπέτεια οχι διακοπές ωραία ήταν .Ολοι ήταν υπέροχοι και σας ευχαριστώ πολύ που με τιμήσατε. Καλό μηνα και σε σένα λοιπόν

  8. Καλώς το το κορίτσι!
    Κι εμείς χαρήκαμε που σας είδαμε, κυρία μου -μια χαρά άνετη ήσασταν (ή δείχνατε έτσι 😉 ), αλλά εγώ που μπορώ να μάθω σελίδες και σελίδες απ’ έξω, λες να την ξανασκεφτώ την καριέρα μου;;

    Τους χαιρετισμούς μας στον Τζόνι σου -και πολλά φιλιά κι αγκαλιές στα αλβιωνάκια (αλήθεια, εκεί αρχίζουν σχολείο τώρα; Εμείς ετοιμαζόματε 🙂 )

    • Nτροπαλέ εχουμε και τις αδυναμίες μας ή ψωνιο παρτο οπως θέλεις.
      χάρηκα που σου άρεσε 🙂

      • Όλοι έχουμε αδυναμίες!
        Η αμφισημία μού άρεσε διότι δεν φαίνεται, εάν
        1) Γράφονται βιβλία με θέμα τον Χιού Γκραντ
        2) Ο εργοδότης μου είναι ο Χιού Γκράντ και τού γράφω βιβλία.

  9. Νατασσάκι ηρωικό που λέει και η φίλη μας η Ριτς ποτε δεν είναι αργά για αλλαγή καριέρας εγώ λέω ‘ναι’ να το σκεφτείς αφού μπορείς να λες ποιήματα απ΄εξω 😉
    Αρχίσαν ήδη σχολείο και εχουμε πολλές αλλαγές για να δούμε . Καλή αρχή λοιπόν στον Ακι και σε σένα 🙂

  10. Πηνελόπη μου γλυκιά,
    τι κάνεις? Είχα καιρό να περάσω απ’ εδώ. Τώρα λοιπόν κατάλαβα γιατί έγραψες μερικά ποστ για την Αραβία. Νόμιζα ότι πας για λίγο και φεύγεις. Τώρα συνειδητοποίησα ότι έμεινες ένα ολόκληρο χρόνο εκεί. Και για μένα η περσινή χρονιά ήταν λίγο μεταβατική. Έτρεχα κι εγώ συχνά εκτός Αθηνών. Φέτος όμως θα κοπούν τα πήγαινε έλα.
    Την καλησπέρα μου.

    • Mερόπη μου καλά είμαι πίσω στην Αραβία. Ναι μένω τώρα εδώ για λίγο ή αρκετό καιρό. Και για μένα ήταν πολύ μεταβατική και κουραστική όσο μπορεί να είναι μια καινούργια ζωή με ολοκληρη οικογένεια καινούργιες δουλειές καινούργια σχολεία σπίτια και φίλους , για να δούμε αυτό το χρόνο πως θα πάει. Καταλαβαίνω και σένα με τα πηγαινε έλα και τις ελληνικές συγκινοινωνίες είχα πιάσει ένα πόστ σου στο παρελθόν που είχες μια πολύ διασκεδαστική σκηνή !
      Σε καλημερίζω

  11. Ντροπαλε είπαμε εχω και εγώ φαντασία αλλά εσύ το παράκανες αφού έκανες και τον Χιου Γκραντ εργοδότη μου !!!!

Comments are closed.