The King, Me and the 103

‘Your Royal Highness……’ I said curtsying and giving my hand

The King murmured something, kept with one hand his jacket (probably is part of the protocol gesture) and  he gave me his other hand. Seconds after the royal handshake, I looked my palm for specks of gold but no joy…

‘Your Excellency……’!!! I said

‘Call me Bruno’ the Ambassador said to me ‘hmm Swedish egalitarianism’ thought and felt more comfortable.  Bruno is the name that suits his appearance.

After I slipped through the gathering of the guests. The majority , Swedish tall, blond.., the perfect Arians, Hitler wasn‘t around.  Two men approached me, they were his royal highness’s escorts. One of them introduced himself as the ‘king’ of all scouts in Geneva! For sure he wasn’t the kind of man of helping old ladies crossing the roads but helping rich and famous splashing their own parties. He asked my ‘whereabouts’. Greek is the first word that comes in my mind to describe myself,  everything else comes afterwards, even the ΒΗΜΑ bestseller list. He asked me about if I know Fix ‘Of course I know Karl’ I said to him coming in mind the big Brewery building in Syggrou, Athens during the BC period. The scout started to be happy with my ‘acquaintances’ so he moved further, mentioning more big Greek rich names. Of course I knew all of them, as well as panagiotTaki (columnist in Spectator whose the only concern is the plutocrat’s miserable life). Soon I was bored with talking heads and I moved to another circle full of Swedish, a young girl started to talk to me with energy and enthusiasm, when eventually she realized I was Greek, she made a pause and she said to me “I know a Greek word’’ I was ready to hear once more the word ‘kalimera’ with a Swedish accent, and she said clearly with Greek accent ‘EKATON TRIA= one hundred three”. Wow this is quite advanced Greek! I said to her.  The girl smiled and said «this was the number of my hotel room in Greece!!!»

The king was still there talking to the guests. “What a hard work to be King these days” I was thinking as I was leaving the party the time I felt I had enough of this kind of social gathering and driving back to my nest and my comfortable bed. 

16 thoughts on “The King, Me and the 103

  1. ούτε ένα τόσο δα κομματάκι χρυσού? τίποτα? τσ τσ τσ! γιαλαντζί εξοχότητες ΜΕ φαίνεται σας στέλνουν🙂

  2. 1. We had another FIX establishment closer, and you thought of the one in Syggrou?
    2. Did you look again in your palm the next morning?
    3. Pali kala poy den eipe kamia paliokouventa h souhdeza na kokkinhsei h Penelope.
    4. Ta prawns kai ta guacamole pote ta fagate?
    5. How did you take the pictures without blinding then with your flash and becoming “rezili of the dogs” ?
    You may answer these first. I ‘ll be back!

  3. Call me Rits, dearest….kai ολιγον ραμολί ο τύπος, αλλά ποιός δίνει σημασία στις λεπτομέρειες της ιστορίας ; Α, ώστε θυμόταν τον αριθμό του δωματίου ε ; Αυτό θα πει να έχεις μνημη ελέφαντα.
    φιλια κουκλα μου, κι ασε εμας τις καρακάξες να κάνουμε κρα , κρα κρα…

  4. Mενη ευγενέστατος και στωικός η εξοχότητά του δεν ξέρω πόση ώρα έμεινε να κουβεντιάσει τί ? αναρωτιέμαι με όλους αυτούς και είναι τόσο κουραστικό αλλά ήταν τόσο ανθρώπινος..

  5. 1. ήταν μικρό αυτό στη γειτονιά μας
    2. τίποτε ουτε χρυσό ούτε αργυρό στην παλάμη μου αλλά μάθημα ανθρώπινης ευγένειας
    3. Να σου πω το σκέφτηκα ότι κάποιος Σάκης θα της είχε ψυθιρίσει τίποτε ευγενικό και θα μου το σερβίρει τώρα😉
    4. Προχθές με γεύση ξύλινης κουτάλας γιατί έβαλα στο μιξερ εν ενεργεία μία κουτάλα ξυλίνη για το βοηθήσω και την έκανε κομματάκια
    5. Ι was quite brave this digital small camera makes wonders😉

    Next please !!

  6. Dearest είναι μεγάλος αφού εχει κορίτσια παντρειάς αλλά όπως είπα είχε όρεξη να μείνει μέχρι τέλος the British Royalty μένει μόνο ένα τεταρτο σε αυτές τις συγκεντρώσεις.. Χμμμ εγώ δεν έχω φίλες καρακάξες όλες είναι ζυγισμένες καλά πρίν μπουν στην ‘αυλή’ και first class dearest😉

  7. σας έχω πει την απέχθειά μου για τα πτηνά? Και για τα συγκεκριμένα περισσότερο? Λέτε να με τρομάζει η συνταύτιση τώρα που το σκέπτομαι???

  8. Παλι καλα που ηταν ξυλινη η κουταλα, εμενα μου ετυχε με πλαστικη σπατουλα! Γιαμιιιιι!!!

  9. Με έπιασαν τα γέλια μεχρι δακρύων Δεσποινάκι με το γιαμμι 😆 Mετά για να προειδοποιήσω τον Τζόνι et al τους είπα ότι κατα λάθος το μιξερ πήρε και το κουκουτσι😆

  10. @@ Meniek… καλο μου σε συγχλισα με το πουλί, την καρακαξα που εβαλα; Οχι, δεν είμαι προπομπός κακών μαντάτων, ούτε θαθελα ποτέ να είμαι…Καμια φορά άκουγα τη γιαγιά μου να το λέει και γέμιζε το στόμα της… Νομίζω όμως ότι ως πουλί εχει ενδιαφέρον γιατί αναγνωρίζει τον εαυτό του στον καθρέφτη, πράγμα πολύ σπάνιο , θα έλεγα.

    @@ Penelope….καλησπέρα και φιλιά πολλά.

  11. @ritsmas, τότε σίγουρα δεν είμαι καρακάξα… καθότι κάθε φορά που περνώ από καθρέφτη αναρωτιέμαι ποια είναι αυτή με το στριμμένο βλέμμα?

  12. Meniek Ritsma τσσσ… τσσσου τι βλέπω κορίτσια,πεσμένο ηθικό βρέ ψηλά τα κεφάλια τι σκεψεις είναι αυτές if you don’t value yourself nobody would be able to value you😉

  13. @penelope, I don’t know about rits, but I can assure you that I value myself… it’s just that, at the same time, I remain pragmatist!!

  14. περι πραγματισμού, λοιπόν , ο λόγος ε; Κι αν οι καθρέφτες είναι λίγο αλλοιωμένοι, θα το κάνουμε θέμα ; Πενελοπε και Μενιεκ, μια χαρά είμαστε, είπα μια σαχλαμάρα που μπορεί να μου την διαγράψετε, ειδικά απόψε που περιμενω να βγει εκείνος ο Ομπάμα. Μας έσκασε πια…

Comments are closed.