Penelope’s New York


Bergedorf, Plaza

Bergedorf, Plaza

moma garden

moma garden


Groundzero plans Libeskind

Groundzero plans Libeskind


New York is not the same any more, as the whole world is not the same after 9/11. “Americans cannot see really the world. They think they can, but they can’t” as Chuck says, the character in Joseph O’Neill’s book ‘Netherland’ listed for the Man Booker prize. This was what I was contemplating as our taxi was rolling down the NY avenues, heading towards to our hotel in Midtown, leaving behind the NY harbour and the surrounding area of Brooklyn, which is not the most glamorous place somebody can be. In meantime, I had my pleasant dose of spotting a big tyre manufacturer’s building which belonged to a Greek person and pinpointing the name to my little Albions, having at the same time a quick glimpse at Johnny and catching his hidden smirk. He is getting used to it, after all these years, I believe. I feel that I can’t really help myself anymore, as everything in our life, you start it for fun and after a while you see yourself in a position of chronic addiction… Perhaps the surrounding social circle doesn’t allow me to relax and I have to constantly reassure myself that my tribe still exists and is up to something worthwhile. During our cruise, our American friends were totally magnetised by Johnny, the English. It is a common truth, Americans love the English and everything else implies the word English, either this is their accent, their royalty, their countryside, their Blair, or their cricket ‘a lesson in civility’ with Chuck’s words. The last word ‘civility’ plus their imperialistic past probably is the key of their attraction, I suppose, because the American psychological profile is pending to be drawn in my mind. These thoughts disappeared in my back of my brain when the taxi driver drew our attention to the Ground Zero, where they are in the process of constructing a new complex of towers, which the plans they change every now and then, don’t forget the Governor of NY is of Greek origin, Patakis is his last name!. Our Hotel was exactly opposite to Carnegie Hall and the MOMA -Museum of modern Art- was down to the street, so this was one of our first stops. Among its permanent exhibitions,Warhol,Bourgeois, Modriano,.etc. There was a special one and quite impressive about Salvador Dali . There were around 130 of his paintings, scenarios and films and all of them were being presented wonderfully to illuminate the scale of Dali’s ingenuity and contribution to the Arts. Despite he isn’t among my favourite painters, too bold for my taste, my little Albions loved him. So we moved now from the Van Gogh to Dali era in our home territory! Another destination was the 5th Avenue shopping spree, taking advantage the weakness of the dollar against pound. Shopping in NY has no limits, the consumerism is beyond imagination and in every corner there is a happening(semi-naked gorgeous man, see pict)!. One example was our stop in the ‘American girl’, next to the Saks, which is selling dolls and everyrthing somebody can or cannot imagine about dolls. . In the ground floor there is a huge selection of dolls with all the colour complexion, white skin with black hair and blue eyes or black with blonde, brunette, blue or green eyes etc. The next three floors includes boutique for doll’s clothes, hairdresser, theatre, coffee shop, doll’s hospital ….etc. The only prerequisite for the NY shopping is to hold a good credit card, in order not to spoil your holidays by seeing on the spot your account to be reduced dangerously. New York is hot and sticky this time of the year and the New Yorkers were heading to Long Island for their one or two weeks summer holidays. So we decided to follow their plans and there we were, driving to the Wasps’s den-Hamptons for the third circle and the last of our holidays


30 thoughts on “Penelope’s New York

  1. Ετσι παθαίνουν όσοι πάνε εκεί, το σύνδρομο του Γκάτσμπι, μεγαλεία λοιπόν με θέα το ωκεανό 😉 για δούμε θα το συνηθίσω ή ματιά μου θα είναι πίσω μου σε αυτά που αφήνω κάθε φορά.. φιλί

  2. Μr. Nick πεστο και μην ντρέπεσαι λοιπόν!Μια παρέα είμαστε εδώ σαν τους Joneses που δείχνουμε τι έκανε καλύτερο ο ένας από τον αλλο 😉 άσε το concept αμαρτία δεν πιάνει ! 🙂

  3. Καλημέρα από την Εύβοια.
    Πάντα οι μεγάλες πόλεις. είναι τόσο πολυσχιδείς που ποτέ δεν καταφέρνουμε να έχουμε συνολική εικόνα , όμως με τις στιγμές που περιγράφουν οι φίλοι μας , δημιουργείται ένα αίσθημα οικειότητας προς την πόλη.
    Μιας και οι διακοπές στην Νέα Υόρκη είναι άπιαστο όνειρο, αν και ποτέ δεν ξέρεις, διαβάζω με ενδιαφέρον τα πόστς.

  4. Σοφία μου δεν ξέρω αν έχω πάει σε μέρος και να πω εδώ δεν ξανάρθω γιατι δεν μου αρέσει, κάτι βρίσκω στο καθένα και δενομαι…Οσο για τα ταξίδια, τίποτε δεν είναι άπιαστο στις ημέρες μας,είναι πιο εύκολο παρά ποτέ, αρκεί να το προγραμματίσεις και να βάλεις κάποιες
    προτεραιότητες.. έστω και για τέσσερις
    ημέρες.. και μη λυπάσαι τίποτε, αξίζουν όσο οτιδήποτε άλλο, για τη ψυχή που λένε…

  5. dearest, πού πήγες πάλι ; αμπαλάρεις, αμπαλάρεις ή ετοιμάζεις το επόμενο πονημα σου ?

  6. δηλαδή τώρα είσαι στην Νέα Ύόρκη?

    παίρνω ταπεράκι με κεφτεδάκι και ερχομαι

    υγ αυτη η ευκολια να ταυτιζομαι με τον μεταναστη και οχι με τον πλοιοκτητη αρχισε να γινεται κουραστική after all

  7. Χαμογελαστό κορίτσι βαλε και κανένα ντολμαδάκι για μένα, ξέρω εκεί στη θεσσαλονίκη τα φτιάχνεται ακόμα πιο νόστιμα 😉

  8. Καλημέρα από την παραδόξως ηλιόλουστη Old Albion! Να την γυρισεις την N.Y. όσο περισσότερο μπορείς. Θυμάμαι όταν έφτασα στο Penn Station και βγήκα έξω από τον υπόγειο δίπλα στο Madison Sq Garden…αυτή την εικόνα θα τη θυμάμαι σε όλη μου τη ζωή. Εμεινα πάνω από ένα μήνα, όχι μακριά από εκεί που μένεις εσύ (47th and 9th).

    Να περάσεις καλά!

    Υ.Γ. Ακόμα δε πιστεύω ότι ένα από τα 10 πράγματα που σου αρέσουν στην Αγγλία ειναι το cricket!

  9. Mη μου πείς ότι εσκασε ήλιος, κάθε μερα βλέπω τον καιρό (αλβιόνικο κουσούρι) και κάθε μέρα βρέχει ! ο κήπος μου θα έχει γίνει ζούγκλα… Το κρίκετ μου αρέσει γιατί είναι ένα ‘lesson to civility! δεν έχω ιδέα τι παίζει ο Johnny και η παρέα του αλλα μου αρέσει όλο το setting … τα άσπρα τους τα κουστουμάκια … και αυτή η μπάλα είναι τόσο βαριά…. Ασε που μπορείς να τελειώσεις βιβλίο όλη την ώρα (ή μερες) που παίζουν, θαύμα το καλύτερο σπορ και όλοι είναι ευχαριστημένοι…
    Σε ευχαριστώ πολύ …

Comments are closed.